| A | B | C | D | E | F | G | H | I | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V |
DICIONÁRIO
DE EXPRESSÕES E FRASES LATINAS
Compilado por HENERIK KOCHER
801. Formosa virgo est dotis dimidium. [DAPR 347]. Uma moça bela é a metade do dote. nLinda cara, meio dote. nMulher bonita nunca é pobre. lFormosa virgo est: dotis dimidium vocant isti, qui dotes neglegunt uxorias. [Afrânio]. A moça é linda: é a metade de um dote, dizem aqueles que não se interessam por dote. lFormositas dimidium dotis. [Busarello 99]. A formosura é a metade do dote. VIDE: lIn virgine forma dotis dimidium. lVirgo formosa, etsi sit oppido pauper, tamen abunde dotata est.
802. Formosam resonare doces Amaryllida silvas. [Virgílio, Eclogae 1.5]. Tu ensinas os bosques a ecoar os encantos da formosa Amarílis.
803. Formosis levitas semper amica fuit. [Propércio, Elegiae 2.16.26]. A futilidade sempre foi amiga da beleza. nMoça louçã, cabeça vã. VIDE: lForma raro cum sapientia.
804. Formosos saepe inveni pessimos, et turpe facie multos cognovi optimos. [Fedro, Fabulae 3.4]. Encontrei muitas pessoas bonitas e más, e conheci muitas pessoas excelentes com rosto feio.
805. Fornicatio, et vinum, et ebrietas auferunt cor. [Vulgata, Oséias 4.11]. A fornicação, e o vinho, e a embriaguez lhes fazem perder o sentido.
806. Foro parce. [Dionísio Catão, Monosticha 6]. Evita os negócios públicos.
807. Fors dominatur, neque vita ulli propria in vita est. [Áccio]. É a sorte que governa; nesta vida ninguém pode dizer que sua vida é sua.
808. Fors et virtus miscentur in unum. [Virgílio, Eneida 12.714]. A sorte e a coragem se unem.
809. Fors in aliquibus rebus plus quam ratio potest. [Cícero, Ad Atticum 14.13.3]. O acaso em algumas coisas pode mais que nossos cálculos.
810. Fors in armis plus potest quam ratio. Na guerra pode mais a sorte que a razão. VIDE: lFortuna in bello multum potest.
811. Fors iuvat audentes. [Claudiano]. A sorte ajuda os ousados. nQuem não arrisca não petisca. VIDE: lAudaces fortuna iuvat. lAudaces fortuna iuvat, timidosque repellit. lAudentes fortuna iuvat. lAudentes fortuna iuvat, decoratque corona. lAudentes fortuna iuvat timidosque repellit.
812. Fors omnia versat. [Virgílio, Eclogae 9.5]. A sorte tudo governa. lFors omnia regere. [Salústio, Bellum Iugurthinum 51.1]. O acaso conduziu tudo.
813. Forsan et haec olim meminisse iuvabit. [Virgílio, Eneida 1.203]. Talvez algum dia nos dará prazer recordar estas coisas. nO que é duro de passar é doce de lembrar. VIDE: lRevocate animos maestumque timorem mittite; forsan et haec olim meminisse iuvabit.
814. Forsan miseros meliora sequentur. [Medina 588]. Pode ser que coisas mais agradáveis sucedam aos infelizes. nDe hora em hora Deus melhora.
815. Forsitan et nostrum nomen miscebitur istis. [Ovídio, Ars Amatoria 3.339]. Talvez também meu nome se junte aos deles.
816. Forsitan valebunt impetrare minae quod amor non valuit obtinere. Talvez ameaças possam conseguir o que o amor não pôde obter.
817. Fortasse vitium de quo quereris, si te diligenter excusseris, in sinu invenies. Se te examinares com cuidado, talvez encontres no teu seio o defeito de que te queixas. nMete a mão no próprio seio, não dirás do fado alheio.
818. Forte scutum, salus ducum. A segurança dos chefes é um escudo forte.
819. Forte tua? [Inscrição em relógio]. Não será talvez a tua hora?
820. Fortem facit vicina libertas senem. [Sêneca, Hippolytus 139]. A próxima libertação dá força ao velho.
821. Fortem posce animum. [Juvenal, Satirae 10.357]. Pede uma vontade forte.
822. Fortem te praebe! Sê bravo! VIDE: lForti animo esto.
823. Fortes adiuvat ipsa Venus. [Tibulo, Elegiae 1.2.16]. Aos bravos a própria Vênus ajuda.
824. Fortes creantur fortibus et bonis. [Horácio, Carmina 4.4.29]. Os bravos nascem dos bravos e bons. nA acha sai ao madeiro. nDe tal madeiro, tal acha.
825. Fortes enim non modo fortuna adiuvat, ut est in vetere proverbio, sed multo magis ratio. [Cícero, Tusculanae 2.11]. Aos valentes não é só a sorte que ajuda, como diz o velho provérbio, mas ajuda muito mais a razão.
826. Fortes fortuna adiuvat. [Terêncio, Phormio 203]. A sorte ajuda os bravos. nA fortuna ajuda aos ousados e despreza os temerosos. lFortes fortuna iuvat. VIDE: lEventus docuit fortes Fortunam iuvare. lFortibus est fortuna viris data. lFortuna fortes iuvat.
827. Fortes in fine consequendo et suaves in modo et ratione assequendi simus. [Cláudio Acquaviva / Stevenson 946]. Sejamos fortes para conseguir o fim, mas suaves no modo e no meio de consegui-lo. nMão de ferro em luva de veludo. nCom bondosa severidade. VIDE: lFortiter in re, suaviter in modo. lSuaviter in modo, fortiter in re.
828. Fortes vetant maerere, degeneres iubent. [Sêneca, Hercules Oetaeus 1836]. Os heróis proíbem que os choremos; só os fracos reclamam lágrimas.
829. Forti animo esto. [Vulgata, Tobias 5.13]. Tem ânimo. VIDE: lFortem te praebe!
830. Forti et fideli nihil difficile. [Divisa / Stevenson 435]. Ao valente e fiel nada é difícil.
831. Fortia adversis opponite pectora rebus. [Horácio, Sermones 2.2.136]. Oponde à adversidade o peito valente.
832. Fortia dicta. Palavras arrogantes.
833. Fortia loqui malimus, quam factis exsequi. [Schottus, Adagialia Sacra 54]. Preferimos dizer palavras enérgicas a realizar feitos. nÉ mais fácil dizer que fazer.
834. Fortibus est fortuna viris data. [Ênio, Annales 257]. A boa sorte é concedida aos bravos. VIDE: lEventus docuit fortes Fortunam iuvare. lFortes fortuna adiuvat. lFortes fortuna iuvat. lFortuna fortes iuvat.
835. Fortior est custodia legis quam hominis. [Jur / Black 806]. A guarda da lei é mais forte do que a do homem.
836. Fortior est qui cupiditates suas, quam qui hostes subicit. [PSa]. Mais valente é quem vence suas ambições do que quem submete os inimigos. lFortior est qui cupiditatem vincit quam qui hostem subicit. [DM 81]. Mais valente é quem vence sua paixão que quem submete o inimigo.
837. Fortior est qui se, quam qui fortissima vincit moenia. [DAPR 660]. É mais forte quem vence a si mesmo do que quem vence uma muralha fortíssima. nÉ mais forte quem se vence a si do que quem vence cidades. VIDE: lEst difficillimum se ipsum vincere. lFortis qui se vincit. lSe vincere ipsum longe est difficillimum. lVincit qui se vincit.
838. Fortior et potentior est dispositio legis quam hominis. [Jur / Broom 544]. A disposição da lei é mais forte e mais eficaz do que a do homem. VIDE: lFirmior et potentior est operatio legis quam dispositio hominis.
839. Fortis alius alium invenit. [Rezende 2065]. nUm valente acha outro. nUm valente topa outro. VIDE: lFortis in alium fortiorem incidit.
840. Fortis animi et constantis est non perturbari in rebus asperis. [Cícero, De Officiis 1.80]. É do espírito valoroso e persistente não se desesperar na adversidade.
841. Fortis cadere potest, cedere non potest. [Stevenson 436]. O bravo pode cair, não pode recuar.
842. Fortis est animus ad quae praeparatus venit. [Sêneca, De Ira 3.37]. O espírito é corajoso em relação àquilo para que está preparado.
843. Fortis est ut mors dilectio. [Vulgata, Cântico 8.6]. O amor é forte como a morte. nAmor e morte, nada é mais forte. VIDE: lFortis ut mors dilectio.
844. Fortis et fidelis. [Divisa]. Corajoso e fiel.
845. Fortis et liber. [Divisa de Alberta, Canadá]. Corajoso e livre.
846. Fortis fugacibus esto. [Ovídio, Metamorphoses 10.533]. Sê corajoso para os covardes.
847. Fortis fuit, amicus amico, manu plena, uncta mensa. [Petrônio, Satiricon 43]. Foi um homem valente, amigo dos amigos, mão aberta, mesa farta.
848. Fortis imaginatio generat casum. [Montaigne, Essais 1.21; DAPR 758]. Uma imaginação forte produz o acontecimento.
849. Fortis in alium fortiorem incidit. [Erasmo, Adagia 3.10.95]. Um valente topa outro mais valente que ele. nUm valente acha outro. nUm valente topa outro. lFortis in sibi parem incidit. [Pereira 93]. Um valente encontra outro igual a ele. VIDE: lFortis alius alium invenit.
850. Fortis qui se vincit. Valente é quem se vence. nQuem se vence vence o mundo. VIDE: lFortior est qui se, quam qui fortissima vincit moenia. Se vincere ipsum longe est difficillimum.
851. Fortis ut mors dilectio. O amor é forte como a morte. nAmor e morte, nada é mais forte. VIDE: lFortis est ut mors dilectio.
852. Fortissimi viri ex agricolis gignuntur. Os homens mais valentes nascem dos camponeses. VIDE: lEx agricolis et viri fortissimi et milites strenuissimi gignuntur.
853. Fortissimus ille est, qui promptus metuenda pati, si comminus instet, et differre potest. [Lucano, Pharsalia 7.105]. O homem mais corajoso é aquele que, pronto para enfrentar os perigos, se eles estiverem presentes, pode também esperar por eles.
854. Fortiter et recte. [Divisa]. Com coragem e retidão.
855. Fortiter et suaviter. [Divisa]. Com coragem e gentileza.
856. Fortiter ferendo vincitur malum quod evitari non potest. [Rezende 2069]. Suportando com coragem, vence-se o infortúnio que não se pode evitar. nMal que não se pode remediar, aligeira-o a paciência.
857. Fortiter, fideliter, feliciter. [Divisa / Sweet 1]. Com coragem, fidelidade e êxito.
858. Fortiter geret crucem. Ele carregará sua cruz com bravura.
859. Fortiter in re, suaviter in modo. [Maloux 148]. Com firmeza na ação, mas com suavidade no modo. (=Esta sentença, tida como regra da Companhia de Jesus, origina-se de palavras de Cláudio Acquaviva, Geral da Companhia). nMão de ferro em luva de veludo. nCom bondosa severidade. VIDE: lFortes in fine consequendo et suaves in modo et ratione assequendi simus.
860. Fortiter malum qui patitur, idem post potitur bonum. [Plauto, Asinaria 324]. Quem sabe suportar a adversidade com bravura depois também consege a prosperidade. nQuem sofreu venceu.
861. Fortitudine. [Divisa de Fortaleza, CE]. Com coragem.
862. Fortitudine et prudentia. [Divisa]. Com coragem e prudência.
863. Fortitudo contemptrix timendorum est. [Sêneca, Epistulae 88.29]. A coragem despreza os perigos.
864. Fortitudo dimicare iubet. [Cícero, Philippica 13.6]. A bravura obriga a lutar.
865. Fortitudo eius rempublicam tenet. [Inscrição em medalha]. Sua bravura sustenta a pátria.
866. Fortitudo in laboribus periculisque cernatur. [Cícero, De Finibus 5.23]. A fortaleza de ânimo se revela nos trabalhos e nos perigos.
867. Fortitudo mea in brachio. [Divisa do brasão de Cremona, Itália]. Minha força está no braço.
868. Fortium virorum est magis mortem contemnere quam odisse vitam. [Quinto Cúrcio, Historiae 5.9]. É próprio dos homens corajosos antes desprezar a morte do que aborrecer a vida.
869. Fortuitos casus nullum humanum consilium providere potest. [Digesta 50.8.2.7]. Nenhuma intuição humana pode prever os acontecimentos fortuitos.
870. Fortuna amicos parat; inopia amicos probat. A sorte nos dá os amigos; a pobreza os põe à prova. nÉ nos tempos maus que se conhecem os amigos bons.
871. Fortuna belli fluxa. A sorte da guerra é vacilante. nA guerra, sabe-se como começa, não se sabe como termina. nQuem vai à guerra dá e leva. VIDE: lArmorum exitus semper incerti, et timidi. lBellorum exitus incerti. lEventus belli varii. lMars dubius. lVarius et dubius est belli eventus.
872. Fortuna belli semper ancipiti in loco est. [Sêneca, Phoenissae 629]. A sorte da guerra está sempre numa posição ambígua.
873. Fortuna caeca est. nA sorte é cega. lFortuna caeca est, sed eos etiam plerumque efficit caecos quos complexa est. [Cícero, De Amicitia 54]. A sorte é cega, mas geralmente também cega aqueles a que abraçou. VIDE: lNon enim solum ipsa fortuna caeca est, sed eos etiam plerumque efficit caecos, quos complexa est. lNon modo fortuna ipsa caeca est, sed etiam ii saepe caeci sunt quos complexa est.
874. Fortuna caeco trahit omnia cursu. [Lucano, De Bello Civili 568, adaptado]. A sorte arrasta tudo por um caminho incerto.
875. Fortuna, cum blanditur, captatum venit. [Publílio Siro]. A sorte, quando nos acaricia, vem-nos seduzir. nA fortuna, afagando, espreita, e a prosperidade é a mais suspeita.
876. Fortuna cuncta versat in contrarium. [Eurípides / Grynaeus 262]. A sorte inverte todas as coisas.
877. Fortuna extollet plus quam sapientia natos. [Pereira 124]. Mais elevará os filhos a sorte do que a sabedoria. nMais vale sorte que sabedoria. nVentura te dê Deus, filho, que saber pouco te basta. VIDE: lUltro Deus suppeditet bona.
878. Fortuna favet fatuis. [Owen, Epigrammata 7.30]. A sorte favorece os tolos. nA sorte ajuda os loucos. nAos bobos aparece Santa Maria. nQuanto mais besta, mais peixe. lFortuna favet stultis.
879. Fortuna favet fortibus. A sorte favorece os corajosos. nA sorte protege os ousados.
880. Fortuna fortes iuvat. A sorte ajuda os bravos. nA fortuna ajuda aos ousados e despreza os temerosos. VIDE: lEventus docuit fortes Fortunam iuvare. lFortes fortuna iuvat. lFortes fortuna adiuvat. lFortibus est fortuna viris data.
881. Fortuna fortes metuit, ignavos premit. [Sêneca, Medea 159]. A sorte respeita os valentes e oprime os covardes. nAo homem de esforço, a fortuna lhe dá a mão.
882. Fortuna gloriae carnifex. [Plínio Antigo, Naturalis Historia 28.39]. A sorte é o carrasco da glória.
883. Fortuna hominibus plus quam consilium valet. A sorte para os homens vale mais que a sabedoria. nMais vale sorte que sabedoria. VIDE: lFortuna in homine plus quam consilium valet. lFortuna plus homini quam consilium valet.
884. Fortuna humana fingit artatque ut libet. [Plauto, Captivi 236]. A sorte molda e limita as coisas humanas de acordo com sua vontade.
885. Fortuna, immoderata in bono aeque atque in malo. [Labério]. A sorte é sempre exagerada tanto nos favores como nas desgraças.
886. Fortuna imperatrix mundi. A sorte é a governadora do mundo.
887. Fortuna in bello multum potest. Na guerra, a sorte pode muito. VIDE: lFors in armis plus potest quam ratio.
888. Fortuna in homine plus quam consilium valet. A sorte para o homem vale mais que a sabedoria. nMais vale sorte que sabedoria. VIDE: lFortuna hominibus plus quam consilium valet. lFortuna plus homini quam consilium valet.
889. Fortuna in omni re dominatur: ea res cunctas ex lubidine magis quam ex vero celebrat obscuratque. [Salústio, Catilina 8.1]. A sorte exerce sua influência sobre todas as coisas: ela mais pelo capricho do que pela verdade proporciona a glória ou o esquecimento às ações dos mortais.
890. Fortuna interdum praeter spem atque exspectationem hominibus favet. [Fedro, Fabulae, Appendix 16.1]. Às vezes a sorte favorece os homens além da esperança e do desejo.
891. Fortuna levis est dea. [Lodeiro 459]. A Fortuna é uma deusa leviana.
892. Fortuna magna magna domino est servitus. [PSa]. Uma grande fortuna é uma grande escravidão para seu dono. nUma grande fortuna é uma grande escravidão. lFortuna magna domino est servitus. A riqueza é uma grande servidão para seu dono. VIDE: lMagna servitus est magna fortuna; non licet tibi quicquam arbitrio tuo facere.
893. Fortuna meliores sequitur. [Salústio, Oratio Philippi 8]. A sorte acompanha os melhores. lFortuna melioribus adfuit. [Tácito, Historiae 4.67]. A sorte favoreceu os melhores.
894. Fortuna miserrima tuta est, nam timor eventus deterioris abest. [Ovídio, Ex Ponto 2.2.31]. A sorte mais miserável é segura, pois não há medo de coisa pior. nNão se pode despir um homem nu.
895. Fortuna multis dat nimis, satis nulli. [Marcial, Epigrammata 2.10.2]. A sorte dá demais a muitos, a ninguém o suficiente.
896. Fortuna nimium quem fovet, stultum facit. [Publílio Siro]. nA fortuna enlouquece a quem muito favorece. nA fortuna é madrasta da prudência. VIDE: lFortuna quem nimium fovet, stultum facit. lStultum facit Fortuna, quem vult perdere.
897. Fortuna non addit sapientiam. [Rezende 2087]. A sorte não dá sabedoria.
898. Fortuna non mutat genus. [Horácio, Epodon 1.4.6]. A sorte não muda nossa estirpe.
899. Fortuna nos vincit, nisi tota vincitur. [PSa]. A fortuna nos governa, a não ser que seja totalmente governada.
900. Fortuna nulli plus quam consilium valet. [PSa]. Para ninguém a sorte pode mais do que a prudência.
901. Fortuna nunquam sistit in eodem statu. [Ausônio, Epigrammata 163]. A sorte nunca permanece no mesmo estado. nA roda da fortuna tanto anda como desanda.
902. Fortuna obesse nulli contenta est semel. [Publílio Siro]. A sorte não se contenta com ferir ninguém uma só vez. nUma desgraça nunca vem só. nBem venhas, mal, se vieres só.
903. Fortuna opes auferre potest, non animum. [Sêneca, Medea 176]. A sorte pode arrebatar-me os bens, não a coragem.
904. Fortuna parvis momentis magnas rerum commutationes efficit. [César, De Bello Civili 3.68]. A sorte realiza grandes mudanças em breves momentos. nA fortuna muda-se como o vento.
905. Fortuna per omnia humana, maxime in res bellicas, potens. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 9.17]. A sorte tem muito poder sobre todas as coisas humanas, principalmente na guerra. VIDE: lPotens maxime in res bellicas fortuna.
906. Fortuna plus homini quam consilium valet. [Publílio Siro]. A sorte vale mais para o homem que a sabedoria. nMais vale sorte que sabedoria. VIDE: lFortuna hominibus plus quam consilium valet. lFortuna in homine plus quam consilium valet.
907. Fortuna prospera potissimum vitia hominum indicat, adversa virtutes. [Bacon, De Rebus Adversis]. A prosperidade revela principalmente os vícios dos homens; a adversidade, suas virtudes.
908. Fortuna quem nimium fovet, stultum facit. [Albertano da Brescia, Liber Consolationis 12]. nA fortuna enlouquece a quem muito favorece. nA fortuna é madrasta da prudência. VIDE: lFortuna nimium quem fovet, stultum facit.
909. Fortuna quo se, eodem et inclinat favor. [PSa]. Para o lado a que se inclina a sorte, para lá também vão os aplausos.
910. Fortuna reddit insolentes. [Erasmo, Adagia 3.9.92]. O sucesso faz os insolentes. nA fortuna faz bravura.
911. Fortuna saepe indignis munera sua largitur. Com freqüência a sorte concede seus prêmios a indignos.
912. Fortuna saepe indignos favet. [DAPR 312]. nA sorte muitas vezes favorece a quem não merece.
913. Fortuna salutis monstrat iter. [Virgílio, Eneida 2.387]. A sorte nos está mostrando o caminho da salvação.
914. Fortuna, sicut medicus imperitus, multos necat. [Albertano da Brescia, Liber de Amore 4.7]. A sorte, como o médico inexperiente, mata a muitos.
915. Fortuna simul cum moribus immutatur. [Salústio, Catilina 2]. A sorte muda junto com o caráter.
916. Fortuna suffragante. Com o favor da sorte. Com a sorte do meu lado. Com a sorte do nosso lado.
917. Fortuna turpem nulla naturam obtegit. O sucesso não esconde uma natureza má.
918. Fortuna unde aliquid fregit, cassum est reficere. [Publílio Siro]. Onde a sorte quebrou alguma coisa, é inútil tentar restaurar.
919. Fortuna usu dat multa, mancipio nihil. [PSa]. A sorte nos dá muita coisa para usufruto, nada como propriedade. VIDE: lVita mancipio nulli datur, omnibus usu.
920. Fortuna virtutem sequitur. A sorte acompanha a coragem. VIDE: lErgo fortuna, ut saepe alias, virtutem est secuta.
921. Fortuna vitrea est: tum cum splendet, frangitur. [Publílio Siro]. nA fortuna é como o vidro: tanto brilha como quebra. VIDE: lVitrea est fortuna.
922. Fortuna volubilis est, et vaga. A sorte é volúvel e errante. nA fortuna é vária: hoje a favor, amanhã contrária.
923. Fortunae cetera mando. [Ovídio, Metamophoses 2.140]. O mais eu entrego à sorte.
924. Fortunae dona magna non sunt sine metu. [PSa]. Não há grandes dádivas da sorte que sejam sem medo.
925. Fortunae filius. Um filho da sorte. (=Um homem de sorte). VIDE: lPlane fortunae filius: in manu illius plumbum aurum fiebat.
926. Fortunae muneribus utendum, non fidendum. [Rezende 2079]. Devem-se usar os favores da sorte, mas não se deve confiar neles.
927. Fortunae mutationes. A inconstância da sorte. VIDE: lFortunae varietas.
928. Fortunae rota versa tuae est. [Owen, Epigrammata 3.5]. A roda da tua sorte girou.
929. Fortunae rota volvitur. [Carmina Burana]. A roda da fortuna está sempre girando. nA roda da fortuna anda mais do que a do moinho.
930. Fortunae rotam pertimescebat. [Cícero, In Calpurnium Pisonem 10]. Ele temia a roda da fortuna. VIDE: lPertimescenda est fortunae rota. lPertimescenda rota fortunae. lRota fortunae pertimescenda est.
931. Fortunae suae quisque faber est. Cada um é o artífice da própria sorte. nO homem faz-se por si. nCada um é filho de suas obras. nFelicidade, cada qual faz a sua. nVem a ventura a quem a procura. VIDE: lEst unusquisque faber ipse suae fortunae. lFaber est suae quisque fortunae. lFaber quisque fortunae sibi. lFaber quisque fortunae suae. lFaber suae fortunae unusquisque est ipsus. lFabrum esse suae quemque fortunae. lFortunam sibi quisque facit. lFortunam suam quisque parat. lFortunam suam sibi quisque ipse parat.
932. Fortunae varietas. [Cornélio Nepos, Timotheus 4]. A inconstância da sorte. VIDE: lFortunae mutationes.
933. Fortunae veniam damus. [Juvenal, Satirae 11.176]. Nós desculpamos a sorte.
934. Fortunae volucris rota adversa prosperis semper alternat. [Amiano Marcelino, Historiae 31.1]. A veloz roda da fortuna sempre alterna a adversidade à felicidade. nA fortuna é vária, hoje a favor, amanhã contrária.
935. Fortunam a deo petendam, a se ipso sumendam esse sapientiam. [Cícero, De Natura Deorum 3.36]. Os bens de fortuna devem-se pedir aos deuses; a sabedoria deve-se procurar em si mesmo. VIDE: lIudicium hoc omnium mortalium est: fortunam a deo petendam, a se ipso sumendam esse sapientiam.
936. Fortunam adversam debes tolerare, ferendo, contingat forsan ne tibi deterior. [Rezende 2082]. Tens de sofrer a sorte adversa, suportando-a para que não te atinja coisa pior. nMau amo hás de aturar, com medo de piorar.
937. Fortunam citius reperias quam retineas. [Publílio Siro]. É mais fácil encontrar a sorte que retê-la. nA fortuna mais asinha se acha do que se sustenta.
938. Fortunam criminis pudeat sui. [Fedro, Fabulae 2.9.19]. A Fortuna se envergonha-se de seu erro.
939. Fortunam cuique mores confingunt sui. [PSa]. O caráter de cada um determina a sua sorte. nCada qual é filho de suas obras.
940. Fortunam debet quisque manere suam. [Ovídio, Tristia 4.26]. Cada qual deve contentar-se com sua sorte. nCada um se contente com o que Deus lhe dá.
941. Fortunam nemo vitare potest. nNinguém foge à sua própria sorte.
942. Fortunam praesentem bone consule. [Pereira 100]. Vela pela sorte presente. nContenta-te com teu estado, se queres viver descansado.
943. Fortunam reverenter habe. [Ausônio, Epigrammata 8.7]. Aceita tua sorte respeitosamente. nAceita o bem, conforme vem.
944. Fortunam sibi quisque facit. [Plauto, Trinummus 363]. Cada um é o artífice da própria sorte. nO homem faz-se por si. nCada um é filho de suas obras. nFelicidade, cada qual faz a sua. nVem a ventura a quem a procura. lFortunam suam quisque parat. [DAPR 663]. lFortunam suam sibi quisque ipse parat. lFortunam suam fingere cuique praecipue in manu propria est. [Bacon, De Fortuna 1]. Está principalmente na mão de cada um construir sua sorte. VIDE: lEst unusquisque faber ipse suae fortunae. lFaber est suae quisque fortunae. lFaber quisque fortunae sibi. lFaber quisque fortunae suae. lFaber suae fortunae unusquisque est ipsus. lFabrum esse suae quemque fortunae. lFortunae suae quisque faber est.
945. Fortunam tuam pressis manibus tene: lubrica est, nec invita teneri potest. [Quinto Cúrcio, Historiae 7.8]. Segura a sorte entre tuas mãos apertadas: ela é escorregadia, e não pode ser retida contra a vontade.
946. Fortunam ut ars, fortuna ita artem amat invicem. [Grynaeus 367]. Como o trabalho ama a sorte, assim a sorte ama o trabalho.
947. Fortunatam videre vitam, donum est Altissimi. [Schrevelius 1169]. Viver vida feliz é dádiva do Altíssimo.
948. Fortunate senex, ergo tua rura manebunt! [Virgílio, Eclogae 1.47]. Afortunado ancião! Assim os campos continuarão tua propriedade!
949. Fortunati ambo. [Virgílio, Eneida 9.446]. Ambos sois afortunados.
950. Fortunato omne solum patria est. [Demócrito / Schrevelius 1184]. Para o homem de sorte toda terra é sua pátria. nEm toda parte se come pão. nOnde me vai bem, aí é minha terra.
951. Fortunatus et ille deos qui novit agrestes. [Virgílio, Georgica 2.493]. Feliz também é quem conhece os deuses campestres.
952. Forum, advocationes, iudicia fugere debemus. [Sêneca, De Ira 3.9.3]. Devemos fugir de tribunais, litígios e julgamentos. nAntes um ovo com paz que um boi com guerra.
953. Forum conscientiae. O tribunal da consciência.
954. Fossoribus ortus. Nascido de agricultores. (=Uma pessoa de origem humilde).
955. Fove quod est frigidum, flecte quod est rigidum. [Bernardes, Luz e Calor 237]. Aquenta o que está frio, dobra o que está teso.
956. Fractionem diei non recipit lex. [Jur / Black 810]. A lei não toma conhecimento de uma fração de um dia.
957. Fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet. [Vulgata, Levítico 24.20]. Restituirá quebradura por quebradura, olho por olho, dente por dente. VIDE: lOculum pro oculo, dentem pro dente. lOculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede, adustionem pro adustione, vulnus pro vulnere, livorem pro livore.
958. Fragilis et caduca felicitas est. [Sêneca Retórico, Controversiae 2]. A felicidade é frágil e passageira. nA felicidade tem asas, como o tempo.
959. Fragilitatis humanae nimia in prosperis rebus oblivio est. [Quinto Cúrcio, Historiae, 4.14.20.54]. Na prosperidade esquece-se demasiadamente a fragilidade humana.
960. Frangar, non flectar. [Divisa / Sweet 240]. Quebrarei, mas não me dobrarei.
961. Frangas enim citius quam corrigas quae in pravum induruerunt. [Quintiliano, Institutio Oratoria 1.3.12]. Destruirás com mais facilidade do que corrigirás as coisas que caíram no mal.
962. Frangas, non flectes. [Divisa]. Podes quebrar-me, mas não me dobrarás.
963. Frangat nucleum qui vult nucem. Quem quer comer a noz que parta a casca. nQuem quer bolota que trepe. nQuem quer fogo, busque a lenha. nQuem quiser comer, depene. VIDE: lNucleum qui esse vult, frangit nucem. lQui e nuce nucleum esse vult, frangit nucem. lQui vult esse nucleum, frangat nucem. lQui vult nucleum, frangat nucem.
964. Frange esurienti panem tuum. [Vulgata, Isaías 58.7]. Parte teu pão ao que tem fome.
965. Frangenti fidem fides frangatur eidem. [VES 10]. A quem quebra a palavra, a ele também se quebra a palavra. lFrangentibus fidem fides non est servanda. [Boncompagno, Ad Comites Palatinos 16]. Não se deve cumprir a palavra a quem quebra a sua palavra. VIDE: lDolus dolo compensatur. lFides violanti fidem non servanda. lNon servanti fidem, fides non est servanda.
966. Frangere dum metuis, franges crystallina. [Marcial, Epigrammata 14.111]. Quebrarás o cristal de medo de quebrá-lo.
967. Frangit fortia corda dolor. [Tibulo, Elegiae 3.2]. A dor abate até os corações valentes.
968. Frangit inertia vires. A ociosidade destrói as forças.
969. Frangit iram dulce verbum. nPalavra mansa ira abranda. VIDE: lFrangitur ira gravis, cum sit responsio suavis.
970. Frangitur assidua fictilis urna via. [Pereira 123]. O vaso de barro se quebra no caminho freqüente. nTantas vezes vai o cântaro à fonte, que se quebra. nTantas vezes vai o cântaro à fonte, que um dia lá fica. nDesgraça de pote é caminho de riacho. VIDE: lAmphora quae saepius petit fontem valde periclitatur. lCantharus assidue gestatus perdidit ansam. lCasus quem saepe transit, aliquando invenit. lHydria tam diu ad fontem portatur, donec vel tandem frangatur. lOllula tam crebro fertur ad aquam, quod fracta refertur. lQuem saepe transit casus aliquando invenit.
971. Frangitur ipsa suis Roma superba bonis. [Propércio, Elegiae 3.13.60]. A orgulhosa Roma se arruína por causa de sua própria prosperidade.
972. Frangitur ira gravis, cum sit responsio suavis. [Rezende 2098]. Quebra-se a ira grave, quando a resposta é suave. nResposta branda ira quebranta. nMais apaga a boa palavra que caldeira d’água. VIDE: lFrangit iram dulce verbum. lMollis responsio frangit iram; sermo quoque durus suscitat furorem. lResponsio mollis frangit iram. lResponsio mollis frangit iram, sermo durus suscitat furorem.
973. Frater a fratre protectus, urbs est fortis. O irmão protegido pelo irmão é uma cidade forte. VIDE: lFrater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma.
974. Frater, ave atque vale. [Catulo, Carmina 101.10]. Irmão, salve e adeus.
975. Frater est amicus quem nobis dedit natura. Um irmão é um amigo que a natureza nos deu. lFrater est amicus quem donat natura. Um irmão é um amigo que nos doa a natureza.
976. Frater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma. [Vulgata, Provérbios 18.19]. O irmão que é ajudado por seu irmão é como uma cidade forte. VIDE: lFrater a fratre protectus, urbs est fortis.
977. Frater uterinus. [Jur / Black 400]. Irmão por parte de mãe. VIDE: lConsanguineus frater.
978. Fraterna caritas colenda. Deve ser cultivado o amor fraterno.
979. Fraternum dulce sodalicium. [Grynaeus 124]. É doce a companhia fraterna.
980. Fratres enim sumus. [Vulgata, Gênesis 13.8]. Somos irmãos.
981. Fratrum concordia rara, discrepatio crebra. [DAPR 346]. O entendimento entre irmãos é raro, a discórdia freqüente. lFratrum quoque gratia rara est. [Ovídio, Metamorphoses 1.145]. É rara a concórdia entre irmãos. VIDE: lRara est gratia fratrum.
982. Fratrum contentiones, et irae sunt acerbissime; et qui nimium amant, se nimium oderunt. [Aristóteles / Bernardes, Nova Floresta 4.345]. As contendas e ódios mais cruéis são os dos irmãos, porque os que muito se amam muito se aborrecem.
983. Fratrum irae acerbissimae. [Pereira 101]. Ira de irmãos é terrível. nIra de irmãos, ira de diabos. nDe bom vinho, bom vinagre. lFratrum inter se irae sunt acerbissimae. [Erasmo, Adagia 1.2.50]. Iras entre irmãos são terríveis.
984. Fraudator homines cum advocat sponsum improbos, non rem expedire, sed malum dare expetit. [Fedro, Fabulae 1.16.1]. O trapaceiro, quando apresenta homens desonestos para fiadores, não pretende pagar suas dívidas, mas aplicar outro engano.
985. Fraudis atque insidiarum et perfidiae plena sunt omnia. [Cícero, Commentariolum 10]. Tudo está cheio de engano, de insídias e de traição.
986. Fraus enim legi fit, ubi quod fieri noluit, fieri autem non vetuit, id fit. [Digesta 1.3.30]. Comete-se fraude contra a lei, quando se pratica aquilo que ela não quis que se fizesse, mas não proibiu que fosse feito.
987. Fraus est accipere quod non possis reddere. [Publílio Siro]. É fraude receber o que não se pode devolver.
988. Fraus est celare fraudem. [Jur / Black 815]. É crime encobrir um crime.
989. Fraus est concessa repellere fraudem. [Ovídio, Ars Amatoria 3.491]. É lícita a fraude para repelir a fraude. VIDE: lDecet fraudem pellere fraude pari.
990. Fraus est odioso et non praesumenda. [Jur / Black 814]. A fraude é odiosa e não deve ser presumida.
991. Fraus et dolus nemini patrocinari debent. [Jur / Broom 245]. Fraude e dolo não devem proteger ninguém.
992. Fraus et ius nunquam cohabitant. [Jur / Black 814]. A fraude e a justiça nunca moram juntas.
993. Fraus in auctorem recidit. [DAPR 278]. A fraude recai no autor. nO feitiço se volta contra o feiticeiro. nQuem laço me armou nele caiu. nQuem faz trelas cai nelas.
994. Fraus latet in generalibus. [Jur / Black 815]. A fraude se esconde nas generalidades.
995. Fraus meretur fraudem. [Jur / Black 815]. Fraude merece fraude.
996. Fraus non in consilio, sed in eventu. [Jur]. A fraude não está na intenção, mas no resultado.
997. Fraus omnia corrumpit. O crime corrompe tudo. VIDE: lFraus vitiat omnia.
998. Fraus pia. Uma fraude piedosa. (=Uma fraude que visa a um objetivo nobre).
999. Fraus sibi in parvis fidem praestruit ut maiore emolumento fallat. [Bacon, Advancement of Learning 2.23.17]. A perfídia constrói a confiança com pequenas ações, para enganar com maior lucro.
1000.Fraus sine poena esse potest; poena sine fraude esse non potest. [Digesta 50.16.131]. Crime sem punição é possível; punição sem crime não é possível.