A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U V

DICIONÁRIO  DE  EXPRESSÕES  E  FRASES  LATINAS
Compilado por HENERIK KOCHER

E1 E2 E3 E4 E5 E6 E7

 

601.  Est igitur res publica res populi. [Cícero, De Re Publica 1.39]. O país é uma coisa do povo.

602.  Est in canitie ridiculosa Venus. [Rezende 1653]. Na velhice o amor é ridículo. nO amor no velho traz culpa, e no mancebo, fruto.

603.  Est incredibilis hominum perversitas. [Cícero, Ad Familiares 1.7]. A perversidade dos homens é incrível.

604.  Est ingens arcto tramite saepe labor. [Pereira 111]. Pelo caminho estreito muitas vezes é grande o trabalho. nNão há atalho sem trabalho.

605.  Est ita, ut tu dicis. [Plauto, Trinummus 1132]. É como dizes.

606.  Est laudanda voluntas. [Ovídio, Ex Ponto 3.4.79]. O querer merece louvor. VIDE: lUt desint vires, tamen est laudanda voluntas.

607.  Est laus aliqua humanitatis. [Cícero, Pro Murena 65]. Há mérito no sentimento de humanidade.

608.  Est lingua iurans, animus iniuratus est. [Schottus, Adagia 617]. É minha língua que jura, meu espírito está sem nenhum juramento. nJurei só da boca para fora. nO coração sente, a língua mente. VIDE: lIuravi lingua, mentem iniuratam gero. lLingua iuravi. lNon ego iuravi, legi iurantia verba.

609.  Est lingua quibusdam, molares at aliis. Uns têm língua, mas outros têm dentes. VIDE: lAlii linguam, alii molares. lAliis lingua, aliis dentes. lAliis lingua, aliis vero molares. lAlteri loquaces, alteri voraces. lIlli enim loquaces, hi voraces.

610.  Est locus unicuique suus. [Horácio, Sermones 1.9.51]. Cada homem tem seu lugar.

611.  Est lupus in fabula. Eis o lobo da história. nFalar no mau e aparelhar o pau. nFalai do ruim, e olhai para a porta. VIDE: lEccum lupus in sermone. lEn lupus in historia. lVideo lupum.

612.  Est meminisse voluptas. [Ovídio, Heroides 18.57]. Recordar é um prazer.

613.  Est meus carnifex. [Pereira 107]. É o meu algoz. nÉ minha perseguição.

614.  Est mihi honori. Considero isso bom.

615.  Est miser nemo, nisi comparatus. [Sêneca, Troades 1024]. Só se é infeliz por comparação.

616.  Est miser omnis amans. Todo homem apaixonado é um sofredor.

617.  Est modus in rebus. Há medida em tudo. nEm tudo convém medida. nNem oito nem oitenta. nTudo tem limite. lEst modus in rebus, sunt certi denique fines, quos ultra citraque nequit consistere rectum. [Horácio, Satirae 1.1.106]. Em todas as coisas há um meio termo; existem, afinal, limites definidos, além ou aquém dos quais não se pode manter o bem. VIDE: lModus omnibus in rebus optimum est habitu. lModus in rebus.

618.  Est modus in rebus, sicut cecinere poëtae; laudavere modus pariter sanctique prophetae. [Walther 7688ª / Tosi 1760]. Há uma medida nas coisas, segundo cantaram os poetas; também louvaram a moderação os santos e os profetas.

619.  Est mulier quasi generalis regula. Quare? In multis fallit regula: sic mulier. [Bernardes, Nova Floresta 4.254]. A mulher se parece a regra geral. Por quê? Porque a regra geral falha muito: a mulher também é assim.

620.  Est natura cibis solers contenta modestis. [Pereira 95]. A natureza sábia fica contente com comida moderada. nA natureza com pouco se contenta.

621.  Est natura hominum novitatis avida. [Plínio Antigo, Historia Naturalis 12.11]. A natureza dos homens é ávida por novidade. nDo que é novo gosta o povo. VIDE: lAd nova homines concurrunt, ad nota non veniunt. lEst nova res grata: vilescit res inveterata. lEst quoque cunctarum novitas carissima rerum. lGrata rerum novitas. lGrata novitas. lNova placent. lOmne novum carum, vilescit cotidianum. lQuod rarum est, carum est.

622.  Est nobis voluisse satis. [Tosi 884]. Para mim, ter querido é o bastante. nQuem quer, já fez metade. nA boa vontade supre a obra. VIDE: lIn magnis et voluisse sat est. lIn magnis vel voluisse satis est. lSi deficiant vires, audacia certe laus erit: in magnis et voluisse sat est.

623.  Est, non est. [Inscrição em quadrante solar]. A hora está presente, já não está mais.

624.  Est, non est quod agas, semper agis. [Marcial, Epigrammata 1.79]. Haja ou não haja o que fazer, estás sempre fazendo alguma coisa.

625.  Est nova res grata: vilescit res inveterata. [Busarello 259]. O novo agrada, o costumeiro perde o valor. nTudo que é novo cativa. nO novo apraz. VIDE: lAd nova homines concurrunt, ad nota non veniunt. lEst natura hominum novitatis avida. lEst quoque cunctarum novitas carissima rerum. lGrata rerum novitas. lGrata novitas. lNova placent. lOmne novum carum, vilescit cotidianum. lQuod rarum est, carum est.

626.  Est oculis sanum saepe lavare manum. [Regimen Sanitatis Salernitanum]. É saudável para os olhos lavar as mãos com freqüência.

627.  Est oculo semper gratum speculari amatum. Ao olho é sempre agradável ver a pessoa amada.

628.  Est omnino iniquum, sed usu receptum, quod honesta consilia vel turpia, prout male aut prospere cedunt, ita vel probantur vel reprehenduntur. [Plínio Moço, Epistulae 5.9.7]. É totalmente injusto, mas aceito pelo uso, ver as ações honestas ou desonestas serem aprovadas ou reprovadas dependendo do seu sucesso ou insucesso.

629.  Est orare ducum species violenta precandi, et quasi nudato supplicat ense potens. [Rezende 1663]. As solicitações dos chefes são uma forma violenta de pedir, e o poderoso suplica quase com a espada na mão. nRogo dos grandes mandamento é.

630.  Est pabulum animorum contemplatio naturae. [Cícero, Academicae Quaestiones 2.127 / Busarello 253]. A contemplação da natureza é o alimento dos espíritos.

631.  Est pactum duorum pluriumve in idem placitum consensus. [Ulpiano, Digesta 2.14.1]. Pacto é a concordância de duas ou mais pessoas sobre a mesma questão.

632.  Est pater ille quem iustae nuptiae demonstrant. [Jur]. É pai aquele que as núpcias legítimas indicam. VIDE: lIs pater vero est, quem iustae nuptiae demonstrant. lPater is est quem nuptiae demonstant. lPater is est, quem iustae nuptiae demonstrent, nisi evidentibus argumentis contrarium probatur.

633.  Est philosophi habere non errantem et vagam, sed stabilem certamque sententiam. [Cícero, De Natura Deorum 2.2]. É do filósofo não ter o pensamento errante e vago, mas estável e definido.

634.  Est pluvia exurens, atque est sol qui irrigat herbas. [Rezende 1667]. Há chuva que seca, e há sol que rega as plantas. nHá chuva que seca e sol que rega.

635.  Est profecto animi medicina, philosophia. [Cícero, Tusculanae 3.3.2]. A filosofia é a verdadeira medicina do espírito.

636.  Est profecto deus, qui, quae gerimus, auditque et videt. [Plauto, Captivi 245]. Certamente há um deus que ouve e vê o que fazemos.

637.  Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput. [Vulgata, Eclesiástico 20.11]. Há quem procura glória e encontra humilhação, e há quem foi humilhado, mas levanta a cabeça.

638.  Est pueris carus qui non est doctor amarus. [Werner]. É querido das crianças o professor que não é impertinente.

639.  Est pulchris sua dos forma sine arte potens. [DAPR 104]. O dote das mulheres belas é a beleza notável sem artifício. nMulher bonita nunca é pobre.

640.  Est Pylus ante Pylum. [Erasmo, Adagia 2.8.45]. Pilos fica diante de Pilos. (=Havia duas cidades gregas com o nome de Pilos, uma grande e rica, outra pequena e pobre). nMuito vai de Pedro a Pedro.

641.  Est quaedam dolendi voluptas. Há um certo prazer na dor. VIDE: lEst enim quaedam etiam dolendi voluptas, praesertim si in amici sinu defleas, apud quem lacrimis tuis vel laus sit parata, vel venia.

642.  Est quaedam dulcedo sermonis, quae irrepit et blanditur. [Sêneca, Epistulae 105]. Há uma doçura na conversação que atrai e agrada.

643.  Est quaedam flere voluptas. [Ovídio, Tristia 4.3.37]. Chorar é uma espécie de prazer.

644.  Est quaedam in ipsis malis miserorum voluptas. [Sêneca Retórico, Controversiae 4.1.1]. Há um certo prazer no próprio sofrimento dos infelizes.

645.  Est quasi grande forum vox alta trium mulierum. [Walther 7831 / Tosi 1387]. A voz alta de três mulheres é como um grande mercado. nTrês mulheres e um pato fazem uma feira. VIDE: lSermones fundent, si grex muliebris abundet. lTres feminae et tres anseres sunt nundinae. lTres mulieres faciunt nundinas.

646.  Est qui declinat aliquos labores, sed incidit procul dubio in graviores. [S.Bernardo / Rezende 1671]. Há quem foge de certos trabalhos, mas longe de dúvida cai em trabalhos maiores. nQuem não quer sofrer o leme tem de sofrer o escolho.

647.  Est qui macram regis vaccam, solvit opimam. [Rezende 1672]. nQuem a vaca d’el-rei come magra gorda a paga. nQuem come a galinha magra paga a gorda.

648.  Est qui non potuit dicere, dixit erit. Quem não pôde dizer é disse será.

649.  Est quidem haec natura mortalium, ut nihil magis placeat quam quod amissum est. [Sêneca, Ad Marciam 16]. É tal a natureza dos mortais, que nada lhes agrada mais do que o que se perdeu. nSó se conhece o bem pelas costas.

650.  Est quoque cunctarum novitas carissima rerum. [Ovídio, Ex Ponto 3.4.51]. A novidade é a mais apreciada de todas as coisas. nO novo apraz. nDo que é novo gosta o povo. VIDE: lEst natura hominum novitatis avida. lEst nova res grata: vilescit res inveterata. lGrata rerum novitas. lGrata novitas. lNova placent. lOmne novum carum, vilescit cotidianum.

651.  Est regis tueri cives. Cabe ao rei proteger os cidadãos.

652.  Est regium male audire et benefacere. [PSa]. Cabe aos reis ouvir críticas e fazer o bem. VIDE: lBenefacere et male audire regium est.

653.  Est rerum omnium vicissitudo. Todas as coisas têm sua sorte. nTudo tem seu tempo. VIDE: lRerum omnium vicissitudo.

654.  Est satis atque superest verbum sapientibus unum. [Medina 581]. Para quem sabe, uma única palavra dá e sobra. nA bom entendedor uma palavra basta. nA bons entendedores poucas palavras. nPara quem sabe ler, pingo é letra. VIDE: lCum sapiente loquens perpaucis utere verbis. lDictum sapienti sat est. lEt satis et superest verbum sapientibus unum. lIntellegenti pauca. lIntellegenti satis dictum est. lSapienti dictum sat est. lSapienti pauca. lSapienti sat! lStrenuis abunde dictum puta. lVerbum sapienti sat est. lVerbum sat sapienti!

655.  Est socia mortis homini vita ingloria. [PSa]. Para o homem a vida inglória é companheira da morte.

656.  Est solitudo mater sollicitudinis. [PSa]. A solidão é a mãe da inquietação.

657.  Est tacens qui invenitur sapiens. [Vulgata, Eclesiástico 20.5]. Há quem, estando calado, é tido por sábio. nTolo calado passa por avisado. VIDE: lDum tacet insipiens, sapiens tantisper habetur. lIntellegis me esse philosophum? Intellexeram, si tacuisses. lQuando tacet stolidus, prudenti corde putatur. lSapiens est, qui tacere novit. lSi tacuisses, philosophus mansisses. lSile et philosophus esto. lStultitiam dissimulare non potes, nisi taciturnitate. lStultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur. lStultus tacebit: pro sapiente habebitur. lTaciturnitas stulto homini pro sapientia. lTunc sapient stolidi, cum fuerint taciti.

658.  Est tamen optimum, si terram nunquam expertus es alienam. [Sófocles / Rezende 1675]. É grande felicidade não se ter nunca experimentado a terra alheia.

659.  Est tanti, ut gratum invenias, experiri et ingratos. [Sêneca, Epistulae 81.2]. Vale a pena experimentar também os ingratos, para encontrar um homem grato.

660.  Est tarda illa quidem medicina, sed tamen magna, quam affert longinquitas et dies. [Cícero, Tusculanae 3.16]. É lento, mas de grande eficácia, o remédio que trazem a distância e o tempo.

661.  Est tempus quando nihil, est tempus quando aliquid, nullum tamen est tempus in quo dicenda sunt omnia. [DAPR 786]. Há momento em que não se deve dizer nada, há momento em que se deve dizer alguma coisa, mas em momento nenhum se deve dizer tudo.

662.  Est tempus tacendi non minus atque est tempus loquendi. Há um tempo de calar, bem como há um tempo de falar.

663.  Est turba semper argumentum pessimi. [PSa]. A multidão é sempre o indicador do pior.

664.  Est unusquisque faber ipse suae fortunae. [Äpio Cláudio]. Cada um é o artífice da própria sorte. nO homem faz-se por si. nCada um é filho de suas obras. nFelicidade, cada qual faz a sua. nVem a ventura a quem a procura. VIDE: lFaber est suae quisque fortunae. lFaber quisque fortunae sibi. lFaber quisque fortunae suae. lFaber suae fortunae unusquisque est ipsus. lFabrum esse quemque fortunae. lFortunae suae quisque faber est. lFortunam sibi quisque facit. lFortunam suam sibi quisque ipse parat. lFortunam suam quisque parat. lSuae quisque fortunae faber est.

665.  Est utique profunda ignorantia nescire quod pecces. [Publílio Siro]. Sem dúvida é uma profunda ignorância não perceber o próprio erro.

666.  Est virtus placitis abstinuisse bonis. [Ovídio, Heroides 17.40]. É virtude abstermo-nos dos bens que nos são agradáveis.

667.  Est vulgus ad deteriora promptum. [Tácito, Annales 15.64]. O vulgo está sempre pronto para as coisas piores.

668.  Este procul, lites, et amarae proelia linguae! [Ovídio, Ars Amatoria 2.1.151]. Ficai longe de mim, conflitos e lutas de uma língua mordaz.

669.  Estisne vos legati oratoresque? [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 1.38]. Sois vós os embaixadores?

670.  Esto ad misericordiam pronus. Sê inclinado à misericórdia.

671.  Esto brevis et placebis. [Spalding, Pequeno Dicionário 14]. Sê breve e agradarás.

672.  Esto brevis, ut cito dicta percipiant animo dociles teneantque fideles. [Horácio, Ars Poetica 335]. Sê breve para que logo tuas palavras atinjam os dóceis de espírito e os mantenham fiéis.

673.  Esto consentiens adversario tuo cito dum es in via cum eo. [Vulgata, Mateus 5.25]. Entra em acordo sem demora com o teu adversário, enquanto estás na estrada com ele.

674.  Esto correctus et semper paratus. [S.Agostinho, Sermones 82.14]. Mantém-te no bom caminho e sempre alerta. VIDE: lNunquam non paratus. lSemper paratus.

675.  Esto fidelis usque ad mortem. [Vulgata, Apocalipse 2.10]. Sê fiel até a morte.

676.  Esto frater meus, et ego sim frater tuus, ut ambo simus eius qui Dominus est et meus et tuus. [S.Agostinho, Sermo 358]. Sê meu irmão, e que eu seja teu irmão, para que ambos sejamos daquele que é meu e teu Senhor. VIDE: lAgnosce me fratrem; agnosco te fratrem.

677.  Esto humilis et pacificus. [Tomás de Kempis, De Imitatione Christi 2.8.3]. Sê humilde e pacífico.

678.  Esto laborator, et erit Deus auxiliator. [DAPR 93]. Sê trabalhador, e Deus será auxiliador. nAjuda-te, que Deus te ajudará.

679.  Esto leo ubi oportet, esto et simia interdum. [Apostólio, Paroimiai 9.19]. Sê leão quando é preciso, mas sê macaco de vez em quando.

680.  Esto longanimis, et vir fortis: veniet tibi consolatio in tempore suo. [Tomás de Kempis, De Imitatione Christi 4.30.10]. Sê paciente e corajoso, que te virá a recompensa na hora certa.

681.  Esto mansuetus ad audiendum verbum, ut intellegas et cum sapientia proferas responsum verum. [Vulgata, Eclesiástico 5.13]. Sê manso para ouvir a palavra, a fim de que a entendas e dês com sabedoria uma resposta verdadeira.`

682.  Esto peccator et pecca fortiter, sed fortius fide et gaude in Christo. [Lutero, Epistulae 1.345]. Sê pecador, e peca corajosamente, mas com mais coragem confia e regozija-te em Cristo.

683.  Esto perpetua. [Divisa do Estado de Idaho, EUA]. Que dures para sempre.

684.  Esto quod esse videris. [Henderson, Latin Proverbs / Stevenson 2056]. Sê o que pareces ser.

685.  Esto tua sorte contentus. Contenta-te com tua sorte.

686.  Esto, ut nunc multi, dives tibi, pauper amicis. [Juvenal, Satirae 5.113]. Sê, como agora muitos, rico para ti, pobre para os amigos.

687.  Esto vir. Sê varonil. Porta-te varonilmente.

688.  Esto vir fortis. [Vulgata, 2Reis 10.12]. Mostra-te com valor.

689.  Estote ergo prudentes sicut serpentes, et simplices sicut columbae. [Vulgata, Mateus 10.16]. Sede, pois, prudentes como as serpentes e simples como as pombas.

690.  Estote parati. [Vulgata, Mateus 24.44]. Ficai preparados.

691.  Estote viri. [Vulgata, 1Reis 4.9]. Portai-vos varonilmente.

692.  Estque pati poena, quam meruisse, minus. [Ovídio, Ex Ponto 1.1.62]. Sofrer uma punição é menos que merecê-la. nA vergonha está no crime, não na pena. VIDE: lPati poena minus est quam meruisse. lPuniri non est malum, sed fieri poena dignum.

693.  Esuriem silva patiens lupus exit opaca. [Walther 8063 / Tosi 720]. O lobo com fome sai do bosque escuro. nA fome faz sair o lobo do mato. nA fome e a sede põe a lebre a caminho. VIDE: lFames pellit lupum e silvis. lLonga fames macros mittit in arva lupos.

694.  Esuriens stomachus fertur coquus optimus esse. [Walther 8065 / Tosi 717]. Considera-se o estômago faminto o melhor cozinheiro. nA fome é boa cozinheira. VIDE: lFames est optimus coquus. lFames optimus est coquus.

695.  Esuriens venter non vult studere libenter. [Walther 8067 / Tosi 721]. Barriga faminta não quer estudar. nSem comer não há prazer. VIDE: lIeiunus venter non vult cantare libenter.

696.  Esurientes implevit bonis, et divites dimisit inanes. [Vulgata, Lucas 1.53]. Encheu de bens os famintos, e os ricos despediu vazios.

697.  Esurientes in popina. [Stevenson 2209]. Esfomeados na taberna.

698.  Esurienti vulpi somnus obrepit. [Apostólio, Paroimiai 16.8]. O sono toma a raposa faminta. VIDE: lVulpi esurienti somnus obrepit.

699.  Esurivi enim, et dedisti mihi manducare; sitivi, et dedisti mihi bibere. [Vulgata, Mateus 25.35]. Tive fome, e me deste de comer; tive sede, e me deste de beber.

700.  Et actum est. E assim se fez.

701.  Et alia. E outras coisas. VIDE: lEt cetera. lEt reliqua.

702.  Et alibi. E em outro lugar. E em outros lugares.

703.  Et alii. E outros.

704.  Et alius. E outro.

705.  Et altera pars audiatur. Seja ouvida também a parte contrária. nSe queres ser bom juiz, ouve o que cada um diz. VIDE: lAudi et alteram partem. lAudi alteram partem. lAudi partem alteram. lAudiatur et altera pars. lIudicium differ, partes dum audiveris ambas. lIudicium ne fer si non sunt ambo locuti. lNe rem defini, nisi partem audieris utramque. lSolius affatus est sermo dimidiatus, sed cum auditur reliquus, tunc res aperitur.

706.  Et ama tamquam inimicus futurus, et odi tamquam amaturus. [Bacon, Advancement of Learning 2.23.42]. Não só deves amar como se fosses tornar-te inimigo, como deves odiar como se fosses vir a amar. VIDE: lAma tamquam osurus, oderis tamquam amaturus. lAmare oportet tamquam osuros, et odisse tamquam amaturos. lAmicum ita habeas posse ut fieri hunc inimicum scias. lEx inimico cogita posse fieri amicum. lIta amare oportere, ut si aliquando esset osurus. lIta amicum habeas, posse ut facile fieri hunc inimicum putes. lSicut osurus adama, oderis velut amaturus.

707.  Et arma et verba vulnerant. Tanto ferem as armas quanto as palavras.

708.  Et catelli edunt de micis qui cadunt de mensa dominorum suorum. [Vulgata, Mateus 15.27]. Também os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa de seus donos.

709.  Et bonum et malum interius os prodit. [Branco 190]. Tanto o bem como o mal mais ocultos aparecem no rosto. nO mal e o bem à cara vêm. VIDE: lMores indicat vultus.

710.  Et caterva. E o seu grupo. E os iguais a ele(s).

711.  Et cetera. E as demais coisas. E outras coisas. VIDE: lEt alia. lEt reliqua.

712.  Et commodum eius esse debet cuius periculum est. [Institutiones 3.23.4]. Quem tem o risco, desse também deve ser o lucro. VIDE: lCommodum eius esse debet, cuius periculum est. lCuius est commodum eius debet esse incommodum. lCuius periculum est, et commodum eius esse debet.

713.  Et cum spirito tuo. E com teu espírito.

714.  Et cupio, et nequeo. Quid agam? [Ovídio, Metamorphoses 8.498]. Quero, mas não posso. Que devo fazer?

715.  Et deest et superest miseris cogitatio. [Publílio Siro]. Os infelizes têm, ao mesmo tempo, pensamentos de mais e de menos.

716.  Et dedit mare mortuos, qui in eo erant. [Vulgata, Apocalipse 20.13]. E o mar deu os mortos que estavam nele.

717.  Et delator es, et calumniator. [Marcial, Epigrammata 11.66]. És delator e és caluniador.

718.  Et dicetur ei: Quid sunt plagae istae in medio manuum tuarum? Et dicet: His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me. [Vulgata, Zacarias 13.6]. Então se lhe fará esta pergunta: Que chagas são essas no meio das tuas mãos? E ele responderá: Com estas fui eu ferido em casa daqueles que me amavam.

719.  Et dico huic: Vade, et vadit; et alii: Veni, et venit. [Vulgata, Mateus 8.9]. E digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem.

720.  Et discere et rerum exquirere causas. [Divisa de Geórgia, EUA]. Não só conhecer como também pesquisar as causas das coisas.

721.  Et dolor ac morbus leti fabricator uterque. [Lucrécio, De Rerum Natura 3.473]. Tanto a dor como a doença produzem a morte.

722.  Et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi. [Vulgata, Mateus 28.20]. Estou convosco todos os dias, até a consumação do tempo.

723.  Et ego ipse homo sum. [Vulgata, Atos 10.26]. Eu também sou homem.

724.  Et ego movebo non solum terram sed etiam caelum. [Vulgata, Hebreus 12.26]. E eu moverei não só a terra, mas também o céu.

725.  Et equidem si scis tute, quot habeas hodie digitos in manu? [Plauto, Persa 190]. E hoje sabes quantos dedos tens nas mãos? VIDE: lNescit capitis et inguinis discrimen. lNescit quot digitos habeat in manu.

726.  Et erat in deserto quadraginta diebus et quadraginta noctibus. [Marcos 1.12]. E ficou no deserto por quarenta dias e quarenta noites.

727.  Et erit sicut populus sic sacerdos; et sicut servus sic dominus eius; sicut ancilla sic domina eius. [Vulgata, Isaías 24.2]. E assim como for o povo, assim será o sacerdote; e como o criado, assim o seu amo; como a serva, assim a sua senhora. lEt erit sicut populus, sic sacerdos. [Vulgata, Oséias 4.9].

728.  Et facere et pati fortiter Romanum est. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 2.12]. Trabalhar e sofrer com coragem é próprio de um romano.

729.  Et facti sunt amici Herodes et Pilatus in ipsa die, nam antea inimici erant ad invicem. [Vulgata, Lucas 23.12]. E naquele dia ficaram amigos Herodes e Pilatos, porque estavam antes inimigos um do outro.

730.  Et factus est sudor eius sicut guttae sanguinis decurrentis in terram. [Vulgata, Lucas 22.44]. E veio-lhe um suor, como de gotas de sangue, que corria sobre a terra.

731.  Et fecunda facit pectora laudis amor. [Medina 596]. O amor da glória fecunda o talento. nA honra sustenta as artes.

732.  Et ferrum, et ignis saepe medicinae loco est. [Sêneca, Agamemnon 152]. Tanto a espada como o fogo muitas vezes funcionam como remédio.

733.  Et formicae sua bilis inest. [Schottus, Adagia 177]. Também a formiga tem a sua bílis. nTambém a formiga tem catarro. nCada formiga tem sua ira. nAté o cabelo sutil faz sua sombra. VIDE: lEst et formicae et culici sua bilis. lEtiam formicae sua bilis inest. lFormicae sua bilis inest, habet et musca splenem. lHabet et musca splenem. lHabet et musca splenem, et formica bilem. lInest et formicae fel. lInest et formicae sua bilis. lInest et formicae et serpho bilis.

734.  Et fraudator es, et negociator. [Marcial, Epigrammata 11.66]. És trapaceiro, e és traficante.

735.  Et fugit velut umbra. [Rezende 1685]. E fugiu como uma sombra.

736.  Et fuit ruina illius magna. [Vulgata, Mateus 7.27]. E foi grande a sua ruína.

737.  Et gaudium mihi et solacium in litteris, nihilque tam laetum quin his laetius, nihil tam triste quod non per has minus triste. [Plínio Moço, Epistulae 8.19.1]. No estudo encontro prazer e consolo, e nada é tão agradável, que com ele não seja mais agradável, nada tão triste, que com ele não fique menos triste.

738.  Et gaudium vestrum impleatur. [Vulgata, João 15.11]. Que o vosso gozo seja completo.

739.  Et genus et formam regina pecunia donat. [Horácio, Epistulae 1.6.37]. A rainha Pecúnia concede tanto nobreza quanto formosura. nDom dinheiro é um grande cavalheiro. lEt genus et famam regina pecunia donat. [Medina 590]. A rainha Pecúnia tanto dá nobreza como fama.

740.  Et genus et virtus, nisi cum re, vilior alga est. [Horácio, Satirae 2.5.8]. Tanto a estirpe quanto a virtude, se não há dinheiro, valem menos do que o sargaço.

741.  Et hasta et clipeo. [Schottus, Adagia 537]. Tanto com a lança como com o escudo.

742.  Et id genus omne. E tudo que é da mesma espécie.

743.  Et in Arcadia ego! [Rezende 1693]. Eu também (vivi) na Arcádia! (=Eu também fui feliz!)

744.  Et in mellis copia non frustra pennas habet apicula. [S.Agostinho]. Mesmo quando o mel é abundante, a abelha não tem as asas inúteis.

745.  Et in terra pax hominibus bonae voluntatis. [Vulgata, Lucas 2.14]. E na terra paz aos homens de boa vontade.

746.  Et in toto plurimus orbe legor. [Ovídio, Tristia 4.10.128]. Sou o mais lido em todo o mundo.

747.  Et ipse aderam. Eu também estava lá.

748.  Et ipsi tacuerunt. [Vulgata, Lucas 9.36]. Eles também se calaram.

749.  Et iumentum et arator quietus erit diebus dominicis. [Schrevelius 1175]. Tanto o jumento como o lavrador descansarão nos domingos.

750.  Et lacrimae pondera vocis habent. [Ovídio, Heroides 3.4]. Também as lágrimas têm o peso da voz. nAs lágrimas são a muda linguagem da dor. VIDE: lInterdum lacrimae pondera vocis habent.

751.  Et latrat canis, sed frustra agitur vox irrita ventis, peragit cursus surda Diana suos. [Alciato, Emblemata 165]. E o cão ladra, mas sua voz é levada inútil pelos ventos, e a Diana, surda, continua seu caminho. nOs cães latem, e a caravana passa.

752.  Et loqui poena est, et reticere tormentum. [Romulus Nilantius 2.20 / Tosi 1570]. É perigoso falar, e um tormento calar.

753.  Et maiora cupimus, quo maiora venerunt. [Sêneca, De Beneficiis 2.27.3]. Quanto mais nos veio, tanto mais cobiçamos. nQuanto mais temos, mais queremos.

754.  Et mare iam non est. [Vulgata, Apocalipse 21.1]. E o mar já não é.

755.  Et mea omnia tua sunt, et tua mea sunt. [Vulgata, João 17.10]. E todas as minhas coisas são tuas, e todas as tuas coisas são minhas.

756.  Et memorem famam, qui bene fecit, habet. [Ovídio, Fasti 2.380]. Que trabalhou bem, tem glória duradoura.

757.  Et Metus, et malesuada Fames, et turpis Egestas. [Virgílio, Eneida 6.276]. Não só o Medo, mas também a Fome má conselheira, e a feia Necessidade.

758.  Et meum telum cuspidem habet acuminatam. [Erasmo, Adagia 1.2.88]. Também minha lança tem ponta aguda. nTambém nossa espada corta. nTambém tenho duas mãos.

759.  Et militavi non sine gloria. [Horácio, Carmina 3.26.2]. Eu lutei não sem glória.

760.  Et minimae vires frangere quassa valent. [Ovídio, Tristia 3.11.22]. Até um pequeno esforço pode quebrar o que está rachado.

761.  Et miseriarum portus est patientia. [PSa]. A paciência é o refúgio dos sofrimentos.

762.  Et motae ad lunam trepidabis harundinis umbram. [Juvenal, Satirae 10.21]. Terás medo até da sombra de uma andorinha que se move à luz da lua.

763.  Et mundus transit, et concupiscentia eius. [Vulgata, 1João 2.17]. O mundo passa, e também a sua concupiscência.

764.  Et nihil est quod non effreno captus amore ausit. [Ovídio, Metamophoses 6.450]. E não há nada que, tomado de um amor desenfreado, não ousasse.

765.  Et non erit Aegypto opus quod faciat caput et caudam, incurvantem et refrenantem. [Vulgata, Isaías 19.15]. E não terá o Egito coisa que distinga a cabeça e a cauda, ao que encurva e ao que refreia. [Tradução do Padre Figueiredo]. E o Egito estará na incerteza do que fazer: a cabeça e a cauda, o que manda e o que obedece. [Tradução do Padre Matos Soares].

766.  Et nos aliquod nomenque decusque gessimus. [Macróbio, Saturnália 4.3; Pereira 94]. E nós já tivemos alguma fama e glória. nAlgum dia fomos gente.

767.  Et nos quoque tela sparsimus. Nós também atiramos muitas lanças. (=Nós também somos veteranos).

768.  Et nunc erudimini. [Bossuet]. Agora aprendei também vós.

769.  Et nunc, reges, intellegite, erudimini, qui iudicatis terram. [Vulgata, Salmos 2.10]. E agora, reis, compreendei; aprendei, vós que decidis os destinos da terra.

770.  Et ossa et artus gelidus invasit tremor. [Sêneca, Oedipus 659]. E um gelado arrepio invadiu meus ossos e membros.

771.  Et portu ingressu deicit unda ratem. [Rezende 1705]. E a onda vira o barco já dentro do porto. nNadar, nadar, e ir morrer à beira.

772.  Et post malam segetem serendum est. [Sêneca, Epistulae 81.1; Erasmo, Adagia 4.4.62]. Mesmo depois de uma colheita má é preciso semear. nPor medo dos pardais não se deixa de semear cereais. VIDE: lEtiam post malam segetem serendum est.

773.  Et prima vitae tempora et media patriae, extrema nobis impertire debemus. [Plínio Moço, Epistulae 4.23.3]. O começo e o meio da nossa vida devemos consagrar à pátria, o fim, a nós mesmos.

774.  Et pueri nasum rhinocerontis habent. Os filhotes do rinoceronte também têm nariz. nTal pai, tal filho. nDe tal gente, tal semente.

775.  Et puero perspicuum est. [Erasmo, Adagia 2.1.42]. Isto é claro até para uma criança. nAté um cego vê isso. VIDE: lPuero etiam perspicuum.

776.  Et quae tanta fuit Romam tibi causa videndi? Libertas, quae sera tamen respexit inertem. [Virgílio, Eclogae 1.27]. Melibeu: E que motivo tão importante tiveste para ver Roma? Títiro: A liberdade, que embora tarde, voltou os olhos para este tímido. (=Libertas, quae sera tamen, adotada como divisa pelos Inconfidentes Mineiros, passou a divisa do Estado de Minas Gerais). VIDE: lLibertas, quae sera tamen respexit inertem.

777.  Et quasi cursores, vitae lampada tradunt. [Lucrécio, De Rerum Natura 2.79]. E, como corredores, passam um para o outro a lâmpada da vida. VIDE: lAugescunt aliae gentes, aliae minuuntur, inque brevi spatio mutantur saecla animantum et quasi cursores vitae lampada tradunt.

778.  Et qui fecerunt, oderunt iniuriam. Mesmo os que a cometem, odeiam a injustiça. VIDE: lEtiam qui faciunt, oderunt iniuriam.

779.  Et qui manet in caritate, in Deo manet, et Deus in eo. [Vulgata, 1João 4.16]. E quem permanece no amor permanece em Deus, e Deus nele.

780.  Et qui nolunt occidere, quemquam, posse volunt. [Juvenal, Satirae 10.96]. Mesmo os que não querem matar ninguém, querem ter esse poder.

781.  Et qui uxorem non habent filios adoptare possunt. [Paulo, Digesta 1.7.30]. Também os que não têm mulher podem adotar filhos.

782.  Et quidquid Deus non est, nihil est, et pro nihilo computari debet. [Tomás de Kempis, De Imitatione Christi 3.31.11]. Tudo que não é Deus não é nada, e deve ser contado como nada.

783.  Et quis est Deus qui eripiet vos de manu mea? [Vulgata, Daniel 3.15]. E quem é o Deus que vos poderá livrar de minha mão?

784.  Et quo non ascendam? [Divisa de Fouquet]. E aonde eu não chegarei? VIDE: lQuo non ascendet?

785.  Et quod nondum est factum, ea ne si utilia quidem sunt fieri oportet? [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 4.4]. E o que ainda não foi feito, se essas coisas são úteis, não é necessário que sejam feitas?

786.  Et, quod tentabam dicere, versus erat. [Ovídio, Tristia 4.10.26]. E o que eu tentava dizer era verso. VIDE: lQuidquid tentabam dicere versus erat.

787.  Et redit ad nihilum quod fuit ante nihil. [Maximiano, Elegiae 1.222]. Volta ao nada o que antes foi nada.

788.  Et refellere sine pertinacia et refelli sine iracundia parati sumus. [Cícero, Tusculanae 2.2.2]. Estamos preparados tanto para contestar sem obstinação como para sermos contestados sem ódio.

789.  Et reliqua. E as outras coisas. E o mais. VIDE: lEt alia. lEt cetera.

790.  Et requiem tibi dabit Dominus semper. [Vulgata, Isaías 58.11]. E o Senhor te dará sempre descanso. VIDE: lRequiem faciet tibi Altissimus.

791.  Et requievit Deus die septima ab omnibus operibus suis. [Vulgata, Hebreus 4.4]. E no sétimo dia descansou Deus de todas as suas obras. lEt requievit ab universo opere quod patrarat. [Vulgata, Gênesis 2.2]. E descansou (Deus) no dia sétimo de toda a obra que fizera.

792.  Et ridiculis data gloria, ni prohibet fors. [Ausônio, Opuscula 5]. Até as coisas ridículas alcançam a glória, se não o impede a sorte.

793.  Et rivulus tenuis ex suo fonte et surculus modicus ex sua fronde qualitatem originis continet. [Tertuliano, De Spectaculis 7.4]. Tanto o acanhado riacho como o pequeno ramo têm em si a natureza de sua origem, aquele, da sua fonte, este, da sua fronde.

794.  Et satis et superest verbum sapientibus unum. [Pereira 93]. A quem sabe, uma única palavra não só basta, como até sobra. nA bons entendedores poucas palavras. VIDE: lCum sapiente loquens perpaucis utere verbis. lDictum sapienti sat est. lEst satis atque superest verbum sapientibus unum. lIntellegenti pauca. lIntellegenti satis dictum est. lSapienti dictum sat est. lSapienti pauca. lSapienti sat! lStrenuis abunde dictum puta. lVerbum sapienti sat est. lVerbum sat sapienti!

795.  Et sceleratis sol oritur. [Sêneca, De Benefíciis 4.24.1]. O sol nasce até para os malvados. nO sol nasce para todos.

796.  Et scienti et consentienti non fit iniuria. [Jur]. A quem sabe e concorda não se faz injustiça. VIDE: lNemo videtur fraudare eos qui sciunt et consentiunt. lNulla est iniuria quae in volentem fiat. lScienti et consentienti non fit iniuria neque dolus. lScienti et consentienti nulla fit iniuria. lScienti et volenti non fit iniuria. lVolenti et consentienti non fit iniuria. lVolenti non fit iniuria.

797.  Et sequentes. E os seguintes.

798.  Et sequentia. E as coisas que se seguem.

799.  Et sermone et opere. Não só com palavras, mas também com atos.

800.  Et si alterum pedem in tumulo haberem, non pigeret aliquid addiscere. [Pompônio / Rezende 1715]. Mesmo que eu tivesse um pé no túmulo, não me envergonharia aprender alguma coisa.

 

MENU RÁPIDO