A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U V

DICIONÁRIO  DE  EXPRESSÕES  E  FRASES  LATINAS
Compilado por HENERIK KOCHER

C1 C2 C3 C4 C5 C6 C7 C8 C9 C10

 

1401.  Credere nil sapiens amat, omnia credere simplex; scilicet hic aliis credulus, ille sibi. [W.G.Cole / Stevenson 162]. Ao sábio agrada não acreditar em nada, ao homem simples, acreditar em tudo; este acredita nos outros, aquele acredita em si.

1402.  Credibile quia ineptum est. [Tertuliano, De Carne Christi 5]. Isto é crível porque é ilógico. VIDE: lCertum est, quia impossibile est. lCredo quia absurdum. lCredo quia impossibile.

1403.  Credimus enim ut cognoscamus, non cognoscimus ut credamus. [S.Agostinho, In Ioannis Evangelium 40.9]. Cremos para conhecer, não conhecemos para crer. VIDE: lCredo ut intellegam, non intellego ut credam. lCrede ut intellegas. lNeque enim quaero intellegere, ut credam, sed credo ut intellegam. lSi non credideritis, non intellegetis. lSi non potes intellegere, crede ut intellegas. Praecedit fides, sequitur intellectus.

1404.  Credit caeca virorum lumina caecus amor. [Pereira 100]. O cego amor acredita que os olhos dos homens são cegos. nCuidam os namorados que todos têm os olhos furados. nJulgam os namorados que todos têm os olhos vedados.

1405.  Credite! credenti nulla procella nocet. [Ovídio, Amores 2.11.22]. Confiai! Nenhuma tempestade perturba o homem que confia.

1406.  Credite experto mihi. [Sêneca, Thyestes 81]. Acreditai em mim, que tenho experiência.

1407.  Credite mihi: assem habeas, assem valeas; habes, habeberis. [Petrônio, Satiricon 77.6]. Crede em mim: tens um asse, vales um asse; tens, terás. nQuem tem vale vintém; quem não tem, não vale vintém. VIDE: lAssem habeas, assem valeas.

1408.  Credite, posteri. [Horácio, Carmina 2.19.2]. Acreditai, ó pósteros. VIDE: lCredant posteri!

1409.  Creditor ad petitionem debiti urgere minime potest. [Jur]. O credor de modo algum pode antecipar o pedido de débito.

1410.  Creditor in somnis verbera saeva quatit. [Medina 591]. O credor, durante o sono, nos dá pancadas violentas. nQuem deve não dorme quando quer. nQuem deve não repousa.

1411.  Creditores suae neglegentiae expensum ferre debent. [Digesta 42.8.24]. Os credores devem arcar com o prejuízo de sua negligência.

1412.  Creditur a mille, quamvis idiota sit ille. [Binder, Novus Thesaurus Adagiorum Latinorum 149]. É crido por mil, por mais ignorante que seja.

1413.  Credo. Eu creio.

1414.  Credo Deum esse. Creio que Deus existe.

1415.  Credo in unum Deum, Patrem omnipotentem, factorem caeli et terrae, visibilium omnium et invisibilium. [Da liturgia católica]. Creio no Deus único, Pai omnipotente, criador do céu e da terra, de todas as coisas visíveis e invisíveis. lCredo in Deum Patrem omnipotentem, Creatorem caeli et terrae. Creio em Deus Pai onipoente, criador do céu e da terra.

1416.  Credo quia absurdum. [DAPR 693]. Creio por ser absurdo. lCredo quia impossibile. Acredito nisso, por ser impossível. VIDE: lCertum est, quia impossibile est. lCredibile quia ineptum est.

1417.  Credo ut intellegam, non intellego ut credam. [Tosi 1468]. Creio para compreender; não compreendo para crer. VIDE: lCrede ut intellegas. lCredimus enim ut cognoscamus, non cognoscimus ut credamus. lFides ante intellectum. lSi non credideritis, non intellegetis. lSi non potes intellegere, crede ut intellegas. Praecedit fides, sequitur intellectus.

1418.  Credula est spes improba. [Sêneca, Thyestes 294]. A esperança enganadora é sempre confiante.

1419.  Credula res amor. [Ovídio, Heroides 6.21]. O amor é confiante.

1420.  Credula vitam spes fovet, et melius fore cras semper ait. [Tibulo, Elegiae 2.6.20]. A crédula esperança aquece a vida, e sempre diz que amanhã vai ser melhor. VIDE: lSpes vitam fovet.

1421.  Credulitas error est magis quam culpa. [Cícero, Ad Familiares 10.23]. A credulidade é antes um erro que um delito.

1422.  Credunt quod vident. [Plauto, Asinaria 201]. Eles acreditam no que vêem. VIDE: lOculatae manus sunt nostrae; credunt quod vident.

1423.  Crepitu digitorum. [Marcial, Epigrammaton 119]. nNum estalar de dedos.

1424.  Crescat scientia. [Divisa]. Cresça o saber. lCrescat scientia, vita excolatur. [Divisa da Universidade de Chicago]. Cresça o conhecimento, aperfeiçoe-se a vida.

1425.  Cresce, infans, fatis nec te ipse vocantibus aufer. [Rabelais]. Cresce, menino, e não fujas do destino que te chama.

1426.  Crescente honore, sollicitudo crescere debet. Com o crescimento da fama, a preocupação deve crescer.

1427.  Crescentem sequitur cura pecuniam. [Horácio, Carmina 3.16.17]. A preocupação acompanha o crescimento do dinheiro.

1428.  Crescere tamquam favum. Crescer como um bolo. nCrescer a olhos vistos.

1429.  Crescit amor nummi, quantum ipsa pecunia crevit. [Juvenal, Satirae 14.139]. Cresce o amor do dinheiro à medida que o próprio dinheiro cresce. nCresce o desejo com o tesouro. nQuanto mais temos, mais queremos. lCrescit amor nummi, quantum ipsa pecunia crescit. lCrescit avaritia quantum crescit tua gaza. [Tosi 1809]. Cresce tua ambição à medida em que aumenta o teu tesouro. nCresce o desejo com o tesouro.

1430.  Crescit audacia experimento. [Plínio Moço, Epistulae 9.33.6]. A audácia cresce com a experiência.

1431.  Crescit eundo. [Lucrécio, De Rerum Natura 6.341]. Cresce à medida que caminha. (=Lucrécio, referindo-se ao raio, explica que sua velocidade aumenta à medida que se move. É a divisa do Estado de Novo México, EUA).

1432.  Crescit ex metu alieno audacia. A audácia cresce diante do medo dos outros. VIDE: lCrevit ex metu alieno, ut fit, audacia.

1433.  Crescit herba satis, quae nihil habet utilitatis. A erva que não tem utilidade cresce bastante. nErva ruim cresce muito. nA má erva depressa nasce e tarde envelhece. VIDE: lPullulat herba satis, quae nil habet utilitatis.

1434.  Crescit in egregios parva iuventa viros. [Pereira 103]. Os pequenos jovens crescem e se transformam em homens grandes. nDos meninos se fazem os homens. nO menino é pai do homem.

1435.  Crescit licentia spiritus, servitute comminuitur. [Sêneca, De Ira 2.21.3]. Na liberdade, o espírito se fortalece, na servidão, se enfraquece.

1436.  Crescit occulto velut arbor aevo. [Horácio, Odes 1.11.45]. Ele cresce sem que se note o passar do tempo, como acontece com a árvore.

1437.  Crescit scribendo scribendi studium. [Erasmo / Stevenson 2651]. O gosto pela escrita cresce à medida que se escreve.

1438.  Crescit sub pondere virtus. [Stevenson 2432]. A virtude cresce sob a opressão.

1439.  Crescite et multiplicamini. [Vulgata, Gênesis 1.28]. Crescei e multiplicai-vos. (=Divisa de Maryland, EUA).

1440.  Crescunt anni, decrescunt vires. Os anos aumentam, as forças diminuem.

1441.  Crescunt difficili gaudia iurgio. [Claudiano, Epithalamium]. O prazer aumenta com a dificuldade.

1442.  Creta notare. [Erasmo, Adagia 1.5.4]. Registrar com giz. (=Registrar acontecimentos felizes. Absolver. Aprovar). VIDE: lCarbone notare.

1443.  Cretenses semper mendaces, malae bestiae, ventres pigri. [Vulgata, Tito 1.12]. Os de Creta sempre são mentirosos, más bestas, ventres preguiçosos.

1444.  Cretensis Cretensem provocat. [Pereira 108]. Um cretense provoca outro cretense. nUm ruim se toma com outro ruim.

1445.  Cretiza cum Cretensi. [Erasmo, Adagia 1.2.29]. Com o cretense, age como cretense. nA ruim, ruim e meio. VIDE: lCum astutis astute agendum esse. lCum Cretensi cretizare. lCum Cretensibus cretiza.

1446.  Creverunt et opes et opum furiosa cupido. [Ovídio, Fasti 1.148]. Cresceram tanto as riquezas como o furioso desejo de riquezas. nQuanto mais temos, mais desejamos. nA medida do ter nunca enche. lCreverunt et opes et opum furiosa libido. [Pereira 118].

1447.  Crevit ex metu alieno, ut fit, audacia. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 3.26]. Como costuma acontecer, diante do medo dos outros cresceu a audácia. VIDE: lCrescit ex metu alieno audacia.

1448.  Crevit in adversis virtus. [Lucano, Bellum Civile 3.614]. Sua coragem cresceu com a adversidade.

1449.  Crevit ingenium malis. [Sêneca, Medea 910]. Com o sofrimento meu caráter se desenvolveu.

1450.  Cribro aquam hauris. [Erasmo, Adagia 1.4.60]. Apanhas água com uma peneira. nCarregas água em cesto. VIDE: lAquam in cribro gerere. lLympham cribro infundere.

1451.  Crimen falsi. [Jur]. O crime de perjúrio.

1452.  Crimen furti. [Jur]. Crime de furto.

1453.  Crimen incendii. [Jur]. Crime de incêndio.

1454.  Crimen innominatum. [Jur]. Crime sem nome. (=Crime contra a natureza).

1455.  Crimen raptus. [Jur]. Crime de rapto.

1456.  Crimen laesae divinitatis. [Tertuliano, Apologeticus 27.1]. O crime de lesa divindade.

1457.  Crimen laesae maiestatis. [Jur]. O crime de lesa-majestade. Alta traição.

1458.  Crimen laesae religionis. [Tertuliano, Apologeticus 24.1]. O crime de lesa religião.

1459.  Crimen nullum vini est, sed culpa bibentis. [Dionísio Catão, Disticha 2.21]. A culpa não é do vinho, mas de quem o bebe. VIDE: lQuae potus peccas, ignoscere tu tibi noli, nam crimen vini nullum est, sed culpa bibentis.

1460.  Crimen omnia ex se nata vitiat. [Jur / Black 481]. O crime vicia tudo que dele resulta.

1461.  Crimen poena sequatur. [Juvenal, Satirae 13.90]. A punição seguirá o crime. nA culpa promete a pena.

1462.  Crimen relinquit vitae, qui mortem appetit. [Publílio Siro]. Quem deseja a morte deixa uma mancha na vida.

1463.  Crimina morte extinguuntur. [Jur / Black 481]. Os crimes se extinguem com a morte.

1464.  Crimina qui cernunt aliorum, non sua cernunt. Eles percebem os erros dos outros, não percebem os próprios. nO macaco vê o rabo da cutia e não vê o seu. lCrimina qui cernunt aliorum, nec sua cernunt; hi sapiunt aliis, desipiuntque sibi. [John Owen, Epigrammata 3.79]. Percebem os erros alheios, mas não percebem os seus; eles são ajuizados com os outros, mas não tem juízo consigo mesmos.

1465.  Crimina quisquis agit, tremebundo pectore vivit. [Pereira 120]. Todo aquele que maquina crimes, vive com o coração aos saltos. nQuem teme algo deve. nQuem tem culpa no cartório não pode dormir em paz.

1466.  Crimina saepe luunt nati scelerata parentum. [Tosi 1075]. Muitas vezes os filhos expiam os crimes dos pais. nPecados dos nossos avós, fazem-nos eles, pagamo-los nós.

1467.  Crimina suadet egestas. [Claudiano]. A indigência induz ao crime.

1468.  Crimina suos debent tenere auctores. [Jur]. Os crimes devem ter seus autores. nNão há crime sem culpado.

1469.  Crimine ab uno disce omnes. [Virgílio, Eneida 2.65]. De um crime (cometido pelos gregos) aprende a conhecer todos (os gregos).

1470.  Crimine nemo caret. Não há ninguém sem defeito. nNinguém há sem pecado. nQuem quer cavalo sem tacha sem ele se acha. nNinguém é perfeito. VIDE: lNemo nostrum non peccat. lNemo sine crimine vivit. lNemo sine vitiis nascitur. lNemo sine vitio est. lNeque enim est homo qui non peccet.

1471.  Criminis indultu secura audacia crescit. [Dionísio Catão, Monosticha, Appendix 22]. Havendo complacência com o crime, cresce a audácia sem receio. nPerdoar ao mau é dizer-lhe que o seja. VIDE: lFacilitas veniae incentivum praebet delinquendi.

1472.  Criticorum cavillationes non flocci facio. Não dou a menor importância às ironias dos críticos. lCriticorum cavillationes non nauci facio.

1473.  Crocodili lacrimae. [Erasmo, Adagia 2.4.60]. nLágrimas de crocodilo. (=Acreditava-se que os crocodilos choravam depois de devorar suas presas). VIDE: lLacrimae simulatae.

1474.  Crocum in Ciliciam ferre. Levar açafrão para Cilícia. nLevar água ao mar. nLevar ferro a Biscaia. VIDE: lAlcinoo poma dare. lNoctuas Athenas afferre. lNoctuas Athenas portare. lNoctuas Athenas mittere. lNoctuam Athenas. lNoctuas Atheniensibus.

1475.  Croesi pecuniae nummum addere. [Erasmo, Adagia 4.10.48]. Acrescentar uma moeda à fortuna de Creso. nLevar água ao mar. lCroesi pecuniae teruncium adicere. VIDE: lIn divitiis Croesi teruncii accessio. lTeruncium adicere Croesi pecuniae.

1476.  Croeso ditior. [Erasmo, Adagia 1.6.74]. Mais rico do que Creso. VIDE: lCrasso ditior.

1477.  Cruci dum spiro, fido. [Stevenson 460]. Enquanto respiro, confio na cruz.

1478.  Crucifige, crucifige eum. [Vulgata, Lucas 21.21; João 19.6]. Crucifica-o, crucifica-o.

1479.  Crucior bolum tantum mi ereptum tam desubito e faucibus. [Terêncio, Heauton Timorumenos 73]. Sofro por tal bocado me ter sido arrebatado tão repentinamente.

1480.  Crudelem medicum intemperans aeger facit. [Publílio Siro]. O doente desregrado faz que o médico seja cruel.

1481.  Crudelis est in re adversa obiurgatio. [Publílio Siro]. A censura na adversidade é cruel.

1482.  Crudelis est, non fortis, qui infantem necat. [Publílio Siro]. É bárbaro, e não bravo, quem mata uma criança.

1483.  Crudelis lacrimis pascitur, non frangitur. [Publílio Siro]. O homem cruel não se comove com as lágrimas; sente satisfação com elas.

1484.  Crudelis sicut infernus zelotypia. O zelo do amor é inflexível como o inferno. VIDE: lDura sicut infernus aemulatio. [Vulgata, Cântico 8.6].

1485.  Crudelitas vestra gloria nostra. [Tertuliano, Ad Scapulam 5.1]. Vossa crueldade faz nossa glória. (=Refere-se à perseguição aos cristãos).

1486.  Crudelitatem crudelitati addere. [Grynaeus 481]. Acrescentar uma crueldade a outra.

1487.  Crudelitatis mater est avaritia, pater furor. [Quintiliano, Institutio Oratoria 9.89]. A ambição é a mãe da crueldade, o pai é a loucura. nA ambição cega a razão.

1488.  Crudelius est quam mori semper mortem timere. [Sêneca Retórico, Controversiae 3.5]. Mais duro do que morrer é sempre temer a morte. nTemer a morte é morrer duas vezes.

1489.  Crumena generosum facit. [Pereira 115]. A bolsa faz o nobre. nDinheiro dá senhoria. nO muito dinheiro fará teu filho cavalheiro.

1490.  Crux criticorum. O tormento dos críticos. (=Uma questão que provoca muitos debates).

1491.  Crux est generis omnis. [DAPR 202]. Toda família tem seu tormento. nCada casa tem seu tolo, e cada tolo, sua mania. nEm toda casa há roupa suja.

1492.  Crux est, si metuas, vincere quod nequeas. [Ausônio, Septem Sapientum Sententiae, Anacharsis]. É um tormento temer o que não se pode vencer.

1493.  Crux in pectore, in corde Satan. [John Owen, Epigrammata 10.76]. nCruz nos peitos e o diabo no coração.

1494.  Crux mihi ancora. [Divisa]. A cruz é minha âncora.

1495.  Crux spes unica. A cruz é a única esperança.

1496.  Crux stat, dum volvitur orbis. [Divisa dos Cartuxos]. A cruz está firme, enquanto o mundo dá voltas.

1497.  Cucullus non facit monachum. [DAPR 714]. O capuz não faz o monge. nO hábito não faz o monge. nQuem vê cara não vê coração. lCuculla non facit monachum. [Erasmo, Colloquia 2]. VIDE: lBarba non facit philosophum, neque vile gerere pallium. lBarba non facit philosophum. lHabitus non facit monachum. lIn vestimentis non est sapientia mentis. lNon habitus monachum reddit. lNon tonsura facit monachum. lNon tonsura facit monachum, nec horrida vestis. lPhilosophum non facit barba. lSaepe tegit nequam lata cuculla caput. lVestimenta pium non faciunt monachum.

1498.  Cucurbita calvior. [Apuleio, Metamorphoses 5.9]. Mais careca do que uma abóbora.

1499.  Cucurbitae caput non habeo. Não tenho cabeça de abóbora. nNão tenho cérebro de minhoca. nNão sou mineiro, nem compro bonde. VIDE: lNos cucurbitae caput non habemus, ut pro te moriamur.

1500.  Cucurrire solet gallus, gallina gracillat. O galo cocorica, a galinha cacareja.

1501.  Cucurrit quispiam ne pluvia madesceret et in foveam praefocatus est. [Erasmo, Adagia 3.3.89]. Correu para não se molhar na chuva e afogou-se no buraco. nFugiu do lodo, caiu no arroio.

1502.  Cui adhaereo praeest. [Henrique VIII / Stevenson 782]. A quem eu favoreço, esse ganha.

1503.  Cui bono? [Cícero, Pro Milone 12.32]. A quem aproveitou? lCui bono fuit? VIDE: lCui prodest?

1504.  Cui bonus est vicinus, felix illucet dies. [Rezende 990]. A quem tem bom vizinho, o dia lhe brilha feliz. nQuem tem bom vizinho não teme arruído. nQuem tem bom vizinho tem bom amigo.

1505.  Cui caput infirmum, cetera membra dolent. [Stevenson 1099]. Quem tem a cabeça doente, todos os membros lhe doem. nA cabeça manda os membros. nQuando a cabeça não regula, quem paga é o corpo. nA quem dói o dente, dói a dentuça. VIDE: lCum caput aegrotat, corpus simul omne laborat. lDum caput aegrotat, omnia alia membra dolent. lDum caput dolet, cetera membra dolent. lDum caput dolet, omnia alia membra dolent. lSi caput doleat, cetera membra dolent. lMembra deficiunt cum caput deprimitur. lSi caput dolet, omnia membra languent.

1506.  Cui concessus est finis, concessa etiam sunt media ad finem ordinata. [Laymann, Theologia Moralis 3.11]. A quem é concedido o fim são concedidos também os meios definidos para esse fim.

1507.  Cui cor sapiat, ei et sapiat palatus. [Cícero, De Finibus 2.8]. Que ele tenha o paladar tão delicado como é o seu discernimento.

1508.  Cui deest pecunia, huic desunt omnia. [Sweet 171]. A quem falta dinheiro, falta tudo. nSem dinheiro, tudo é vão. nQuem não tem dinheiro na bolsa não tem mel na boca.

1509.  Cui dei sunt propitii, lucrum ei obiciunt. Os deuses proporcionam vantagens ao homem a quem são propícios. nA quem Deus ajuda, o vento lhe junta a palha. VIDE: lCui homini di sunt propitii, lucrum ei profecto obiciunt. lCui homini di propitii sunt, aliquid obiciunt lucri.

1510.  Cui des videto. [Dionísio Catão, Monosticha 23]. Olha a quem dás.

1511.  Cui Deus auxilio est, nemo nocere potest. [Pereira 96]. Ninguém pode fazer mal àquele a quem Deus protege. nA quem Deus quer bem, o vento lhe apanha a lenha. VIDE: lCum Deus auxilio est, nemo nocere potest.

1512.  Cui dolet, meminit. Quem sofre, lembra-se. VIDE: lCui placet obliviscitur, cui dolet meminit.

1513.  Cui dominus gratus, canis huic meus amicus. [Pereira 118]. É meu amigo o cão de cujo dono gosto. nQuem ama a Beltrão, ama a seu cão. VIDE: Qui amat me, amat et canem meum. lQui amat me, amet et canem meum. lQui me amat, amet et canem meum. lQui me amat, amat et canem meam. lQuisquis amat dominum, diligit et catulum. lTu si me amas, canem meum dilige.

1514.  Cui dono lepidum novum libellum? [Catulo, Carmina 1.1]. A quem dou meu bonito livrinho novo?

1515.  Cui enim tandem vitio advocatus defuit? [Sêneca, De Ira 2.13.1]. A que vício jamais faltou defensor? VIDE: lNullum est vitium sine patrocinio. lOmne vitium semper habet patrocinium suum. lVitium omne semper habet patrocinium suum.

1516.  Cui fidas vide. [EpiF 1.29]. Vê de quem te fias. nConfiar desconfiando.

1517.  Cui finis est licitus, etiam media sunt licita. [DAPR 309]. Quando o fim é lícito, também os meios são lícitos. nO fim justifica os meios. VIDE: lCui licitus est finis, etiam licent media. lCum finis est licitus, etiam media sunt licita.

1518.  Cui fortuna favet, multos amicos habet. [Sweet 140]. Quem a sorte favorece tem muitos amigos. nAo rico, sobejam-lhe amigos.

1519.  Cui Fortuna ipsa cedit. [Cícero, Paradoxa 34]. A ele a própria sorte se submete.

1520.  Cui fortuna negat, laedit vel stramine crura. Aquele a quem a sorte é desfavorável fere as pernas até com uma palha. nQuem é infeliz cai de costas e quebra o nariz.

1521.  Cui homini di sunt propitii, ei non esse iratos. [Plauto, Curculio 560]. Os deuses não se zangam com o homem a quem favorecem.

1522.  Cui homini di sunt propitii, lucrum ei profecto obiciunt. [Plauto, Curculio 534]. Os deuses proporcionam vantagens ao homem a quem são propícios. nA quem Deus ajuda, o vento lhe junta a palha. lCui homini di propitii sunt, aliquid obiciunt lucri. [Plauto, Persa 477]. VIDE: lCui dei sunt propitii, lucrum ei obiciunt.

1523.  Cui ius est donandi, eique et vendendi et concedendi ius est. [Digesta 50.17.163]. Quem tem o direito de doar, tem o direito de vender e de conceder.

1524.  Cui lecta potenter erit res, nec facundia deseret hunc nec lucidus ordo. [Horácio, Ars Poetica 40]. Ao tema escolhido com eficácia, nem lhe faltará eloqüência, nem uma ordem clara.

1525.  Cui licet quod est plus, licet utique quod est minus. [Regulae Iuris Bonifacii VIII]. A quem é permitido o que é mais, é permitido também o que é menos. nQuem pode o mais pode o menos. lCui licet quod maius, non debet quod minus est non licere. [Coke / Broom 142]. A quem é permitido o mais, não deve não ser permitido o menos. VIDE: lDecet licere minimum cui multum licet. lNon debet cui plus licet quod minus est non licere. lQui potest maius, potest et minus.

1526.  Cui licitus est finis, etiam licent media. A quem o fim é permitido, também são permitidos os meios. nO fim justifica os meios. VIDE: lCui finis est licitus, etiam media sunt licita. lCum finis est licitus, etiam media sunt licita.

1527.  Cui lingua est grandis, parvula dextra iacet. [Pereira 94]. Quem tem língua grande tem mão curta. nLíngua comprida, sinal de mão curta. nMuitas palavras, poucos atos. nMuitas palavras, pouca ação. nGato miador, nunca bom caçador. lCui lingua est grandis, parvula dextra est. [Rezende 996]. VIDE: lCui satis est linguae, frigida dextra iacet.

1528.  Cui maius conceditur, et minus concedi videtur. [Jur]. A quem se concede o mais, entende-se que também está concedido o menos. VIDE: lMagis cui conceditur, et minus concedi videtur. lMagis cum conceditur, minus concedi videtur.

1529.  Cui malo? A quem prejudica?

1530.  Cui malus est nemo, quis bonus esse potest? [Marcial, Epigrammata 12.80]. Para quem ninguém é mau, quem pode ser bom?

1531.  Cui multum datum est multum quaeretur ab eo; et cui commendaverunt multum, plus petent ab eo. [Vulgata, Lucas 12.48]. A quem muito foi dado, muito lhe será pedido; e ao que muito confiaram, mais conta lhe tomarão.

1532.  Cui multum datur, multum ab eo exigitur. [S.Beda, Proverbiorum Liber]. A quem se dá muito, desse multo se exige. VIDE: lCui plus committitur, plus ab eo exigitur.

1533.  Cui multum est piperis, etiam oleribus immiscet. [Erasmo, Adagia 3.3.37]. Quem tem muita pimenta mistura-a até nas verduras. nQuem tem sangue faz chouriços. nQuem tem muita manteiga assa-a na ponta do espeto. nQuem muito mel tem nas berças o deita. VIDE: lPipere abundans etiam oleribus illud admiscet. lPipere abundans etiam oleribus immiscet. lPipere qui abundat, oleribus miscet piper. lQui multum habet piperis, etiam oleribus indit.

1534.  Cui nasci contigit, mori restat. [Grynaeus 716]. A quem aconteceu nascer, resta morrer.

1535.  Cui nihil satis, huic etiam nihil turpe. [Apostólio, Paroimiai 21.15]. A quem nada basta, a esse também nada é vergonhoso.

1536.  Cui nolis saepe irasci, irascaris semel. [Publílio Siro]. Zanga-te de uma vez para sempre com quem não te queres zangar muitas vezes.

1537.  Cui non licet quod est minus, utique non licet quod est plus. [Mota 191]. nQuem não pode o menos, também não pode o mais.

1538.  Cui non risere parentes, nec deus hunc mensa, dea nec dignata cubili est. [Virgílio, Eclogae 4.62]. Aquele a quem os pais não sorriram, não é considerado digno nem da mesa de um deus, nem do leito de uma deusa.

1539.  Cui nullus finis cupiendi, est nullus habendi. [Ausônio, De Herediolo 18]. Quem nunca pára de desejar nunca pára de ter.

1540.  Cui nunquam satis est, possidet ille nihil. [Pereira 111]. Quem nunca tem o que lhe satisfaça, esse nada possui. nNada tem quem não se contenta com o que tem.

1541.  Cui nusquam domus est, sine sepulcro est mortuus. Quem não tem abrigo em lugar nenhum é um morto sem túmulo. VIDE: lExsul, ubi ei nusquam domus est, sine sepulcro est mortuus. lExsulanti ubi nusquam domus est, sine sepulcro est mortuus.

1542.  Cui omnes benedicunt, possidet populi bona. [Publílio Siro]. Aquele de quem todos falam bem possui o bem de todos.

1543.  Cui peccare licet, peccat minus. [Ovídio, Amores 3.4.9]. Quem pode pecar peca menos.

1544.  Cui placet alterius, sua nimirum est odio fors. [Horácio, Epistulae 1.14.11]. Aquele a quem agrada a sorte de outro certamente detesta a sua.

1545.  Cui placet obliviscitur, cui dolet meminit. [Cícero, Pro Murena 42]. Quem sente prazer, esquece, quem sofre, recorda-se. nQuem dá esquece; quem apanha lembra. VIDE: lCui dolet meminit.

1546.  Cui plus committitur, plus ab eo exigitur. A quem mais se confia, desse mais se exige. VIDE: lCui multum datur, multum ab eo exigitur.

1547.  Cui plus licet quam par est, plus vult quam licet. [Publílio Siro]. Aquele a quem é permitido mais do que é correto quer mais do que lhe é permitido.

1548.  Cui prodest? A quem aproveita? Quem leva vantagem? VIDE: lCui bono? lCui bono fuit?

1549.  Cui prodest scelus, is fecit. [Sêneca, Medea 500]. A quem aproveita o crime, esse o cometeu. VIDE: lIpse fecit cui prodest. lIs fecit cui prodest.

1550.  Cui prodest socius qui non prodesse probatur? [Columbano]. A quem aproveita o companheiro que não prova ser útil?

1551.  Cui pudor non est, orbi dominatur. [Pereira 120]. Quem não tem vergonha é dono do mundo. nQuem não tem vergonha, todo o mundo é seu.

1552.  Cui quae vult non licent, ea faciat quae potest. [DAPR 518]. A quem não é permitido o que deseja, que faça o que pode. nSe não fazes o que queres, faze como puderes.

1553.  Cui quid vindicandum est, omnis optima occasio est. [PSa]. Para quem quer vingar-se, toda ocasião é propícia.

1554.  Cui sapiunt omnia, prout sunt, non ut dicuntur aut aestimantur, hic vere sapiens est. [Tomás de Kempis, De Imitatione Christi 2.1.34]. Verdadeiramente sábio é aquele a quem as coisas se mostram como são, não como se dizem ou como se imaginam.

1555.  Cui satis est linguae, frigida dextra iacet. [Pereira 109]. Quem tem língua grande, sua mão permanece fria. nMuitas palavras, poucos atos. nMuitas palavras, pouca ação. nLíngua comprida, sinal de mão curta. nGato miador, nunca bom caçador. nGato miador, nunca bom murador. VIDE: lCui lingua est grandis, parvula dextra est. lCui lingua est grandis, parvula dextra iacet.

1556.  Cui satis est quod habet, satis illum constat habere. [Pereira 97]. Tem-se por satisfeito quem se contenta com o que tem. nAssaz tem, quem se contenta com o que tem.

1557.  Cui scieris non esse parem, pro tempore cede. [Dionísio Catão, Disticha 2.10]. Cede temporariamente a quem souberes que não podes enfrentar. nQuando a força é desigual, antes fugir que ficar mal.

1558.  Cui semper dederis, ubi neges, rapere imperes. [Publílio Siro]. Quando negares a quem sempre deste, estarás mandando roubar.

1559.  Cui sit condicio dulcis sine pulvere palmae? [Horácio, Epistulae 1.1.51]. Quem goza de uma condição doce sem enfrentar a poeira da vitória? nNão há lucro sem trabalho.

1560.  Cui spes omnis pendet ex fortuna, huic nihil potest esse certi. [Cícero, Paradoxa 2.17]. Para quem toda esperança depende da sorte nada pode haver de certo.

1561.  Cui sunt amici, esse sibi thesauros putet. Quem tem amigos considere como se tivesse tesouros. nUm amigo é um tesouro.

1562.  Cui sunt multa bona, huic dantur plurima dona. [Henderson, Latin Proverbs / Stevenson 1090]. A quem tem muitos bens são dados muitos presentes. nA quem tem muito, dão-lhe mais. nDinheiro chama dinheiro.

1563.  Cui suprema dies, cui non revocabile fatum imminet, hunc pulicis punctio sola necat. [Pereira 96]. A quem chegou o último dia e o fado irrevogável, a esse até uma única mordida de pulga mata. nA quem é de morte, a água lhe é forte.

1564.  Cui tandem hic libero imperabit, qui non potest cupiditatibus suis imperare? [Cícero, Paradoxa 5.33]. A que homem livre governará quem não pode governar suas próprias paixões? nQuem não se governa a si, como quer governar os outros?

1565.  Cui tanta deo permissa potestas? [Virgílio, Eneida 9.97]. A que deus jamais foi concedido tamanho poder?

1566.  Cui te exitio fortuna reservat? [Virgílio, Eneida 5.625]. Para que desgraça te reserva a sorte?

1567.  Cui timorem, timorem. [Vulgata, Romanos 13.7]. A quem devemos temor, temor.

1568.  Cuicumque aliquis quid concedit concedere videtur et id sine quo res ipsa esse non potuit. [Jur / Broom 367]. Quem doa a alguém algo, entende-se que concede também aquilo sem o qual a doação não teria efeito.

1569.  Cuilibet fatuo placet sua clava. [DAPR 473]. A cada néscio agrada seu bastão. nCada doido tem sua doidice.

1570.  Cuilibet in arte sua perito est credendum. [Montaigne, Essais 2.12; Rezende 993]. Deve-se respeitar qualquer um que seja especialista em seu ofício. VIDE: lCuique in sua arte credendum. lCuivis artifici in arte credendum est sua.

1571.  Cuique defensio tribuenda. [Jur]. O direito de defesa deve conceder-se a todos.

1572.  Cuique facere licet nisi quod iure prohibetur. [Jur]. A cada um é permitido fazer o que quiser, menos o que é proibido pela lei.

1573.  Cuique in sua arte credendum. [Bacon, Advancement of Learning 2.13.1]. Deve-se respeitar cada um em seu ofício. VIDE: lCuilibet in arte sua perito est credendum. lCuivis artifici in arte credendum est sua.

1574.  Cuique licet iuri in favori suo introducto renuntiare. [Jur]. A cada um é permitido renunciar a direito estabelecido em seu favor.

1575.  Cuique suum. nA cada um aquilo que é seu. nA cada um o que lhe é devido. nO seu a seu dono. VIDE: lSuum cuique. lSuum cuique tribue.

1576.  Cuius quidem a lingua melle dulcior fluebat sermo. [Homero, Ilíada 1.249]. Da língua dele o discurso fluía mais doce que o mel.

1577.  Cuius aures clausae veritati sunt, huius salus desperanda est. [Cícero, De Amicitia 90]. Quem tem os ouvidos fechados à verdade deve perder a esperança de salvação.

1578.  Cuius cura non est, recedat. Quem não tem o que fazer aqui afaste-se. (=Fórmula com que, nos Sínodos e em outras cerimônias eclesiásticas católicas, se convidam os profanos a que se retirem).

1579.  Cuius edis panem, illius et aspice nutum. [DAPR 405]. De quem comes o pão, dele também observa a vontade. nAquele louvar devemos, cujo pão comemos. lCuius edo panes, illius et debeo aspicere nutum. De quem como os pães, dele também devo observar a vontade. lCuius edo panes, illius cantilenam cano. Canto a canção daquele cujo pão como. VIDE: lEius cantilenam canas, cuius plaustro veheris.

1580.  Cuius est commodum eius debet esse incommodum. [Black 486]. De quem é a vantagem, desse deve ser a desvantagem. VIDE: lCommodum eius esse debet, cuius periculum est. lCuius periculum est, et commodum eius esse debet. lEt commodum eius esse debet cuius periculum est.

1581.  Cuius est condere legem, eius et abrogare. [Jur]. Quem pode criar uma lei também também pode ab-rogar.

1582.  Cuius est dare, eius est disponere. [Jur / Broom 356]. Quem tem o direito de doar tem o direito de regular a doação.

1583.  Cuius est divisio, alterius est electio. [Jur / Black 487]. De qual (dos dois) é a divisão (de uma propriedade), do outro é a escolha (das partes dessa propriedade).

1584.  Cuius est dominium, eius est periculum. [Jur / Black 487]. O risco é de quem tem o domínio.

1585.  Cuius est instituere, eius est abrogare. [Jur / Broom 680]. A quem cabe instituir a esse também cabe ab-rogar.

1586.  Cuius est solum, eius est usque ad caelum et usque ad inferos. [Jur / Black 487]. Quem é dono do solo. é dono até o céu e até o subsolo.

1587.  Cuius iuris est principale, eiusdem iuris erit accessorium. [Jur / Black 487]. Quem tem jurisdição sobre o principal, tem jurisdição sobre o acessório.

1588.  Cuius lotium purum est, medicum reicit. [Apostólio, Paroimiai 14.99]. Quem tem a urina limpa dispensa médico. nMijar claro, dar uma figa ao médico.

1589.  Cuius mortem amici exspectant, vitam cives oderunt. [Publílio Siro]. Se os amigos esperam sua morte, sem dúvida os concidadãos odeiam sua vida.

1590.  Cuius non sum dignus calceamenta portare. [Vulgata, Mateus 3.11]. Não sou digno de usar os sapatos dele.

1591.  Cuius per errorem dati repetitio est, eius consulto dati donatio est. [Jur / Black 487]. Quem deu alguma coisa por engano tem direito à devolução; quem deu intencionalmente, é doação.

1592.  Cuius periculum est, et commodum eius esse debet. [Jur]. Quem tem o risco, desse também deve ser o lucro. VIDE: lCommodum eius esse debet, cuius periculum est. lCuius est commodum eius debet esse incommodum. lEt commodum eius esse debet cuius periculum est.

1593.  Cuius regio, eius religio. [DAPR 800]. De quem é a região, dele é a religião. (=Princípio pelo qual o governante determinava a religião dos habitantes do país. Esse princípio, aceito na Paz de Augsburg, em 1555, pôs fim às guerras civis religiosas nos países de língua alemã). lCuius regio, illius religio. lCuius regio, illius et religio.

1594.  Cuius vita despicitur, restat ut eius praedicatio contemnatur. [S.Gregório / Stevenson 1870]. Quando a vida de um homem é desprezível, segue-se que suas palavras devem ser desprezadas.

1595.  Cuius vulturis hoc erit cadaver? [Marcial, Epigrammata 4.62.4]. De que abutre será este cadáver? (=Diz-se de quem se supõe vir a ter, em breve, mau fim).

1596.  Cuiuslibet non est Corinthum appellere. [Schottus, Adagia 619]. Não é qualquer um que pode ir a Corinto. (=Nem todos têm posses para grandes despesas). nNem tudo é para todos. VIDE: lAliis alia licentia. lAliis si licet, tibi non licet. lNon cuilibet Corintho fas esse adnavigare. lNon cuivis homini contingit adire Corinthum. lNon est Corinthum fas cuique appellere. lNon est cuiuslibet Corinthum appellere. lNon est datum cuivis Corinthum appellere. lNon licet omnibus adire Corinthum. lNon omnium est virorum ad Corinthum navigatio. lQuod licet Iovi, non licet bovi.

1597.  Cuiusmodi sunt mores, eiusmodi et orationem esse. [Schottus, Adagialia Sacra 38]. Tal como for o caráter, assim também serão as palavras. nTal sino, tal badalada. nCada um fala como quem é.

1598.  Cuiusque animum illic magis esse ubi amat, quam ubi animat. [Schottus, Adagialia Sacra 13]. O coração de qualquer pessoa está mais onde ama do que onde vive. nOnde estão os pintos, aí tem a galinha os olhos. VIDE: lAnima plus est ubi amat, quam ubi animat. lAnimus plus est ubi amat, quam ubi animat.

1599.  Cuiusque opera parentum loco illi sunt. [Branco 469]. As obras de cada um são para ele como seus pais. nCada um é filho de suas obras.

1600.  Cuiusque rei potissima pars principium est. [Gaio, Digesta 1.2.1]. A parte mais importante de qualquer coisa é o princípio. nO primeiro passo é o que mais custa.

 

MENU RÁPIDO